Kolejka rędzińska zbudowana została w latach 1929-1930. Kanalisation Werke, jako główny inwestor dostarczało do obsługi 2 wagony motorowe i 24 dostawcze, Panowie Schulze, Koenig i Wipen (dzierżawca dóbr rycerskich Weidenhof) dostarczali każdy po 2 wagony motorowe i dalsze wagony dostawcze. Miasto zastrzegało sobie możliwość wożenia kolejką innych jeszcze surowców, poza szlamem z pól irygacyjnych. Zadaniem kolejki było przede wszystkim oczyszczenie wszystkich pobudowanych w tym samym okresie basenów na szlam. Kolejka zaczynała się przy Wzgórzu Kaplicznym na Osobowicach, dochodziła do toru linii na Poznań, tam też znajdowała się rampa przeładunkowa. Później kolejka przebiegała w kierunku Lasu Osobowickiego i dalej wzdłuż głównego kolektora do Rędzina. Omijała cmentarz na Rędzinie od północy (między wzgórzem a kolektorem) dalej przebieg aż do Lesicy i Przepompowni. Drugi odcinek toru stałego, od Świniar (przepustem!) do jednego z rowów łączących baseny (fragment toru w ul. Zapotocze). Oba odcinki toru stałego można było w razie potrzeby połączyć przęsłami torowymi przechowywanymi na stacji kolejowej Wrocław Osobowice. Łącznie trochę ponad 11 km toru o rozstawie 600mm, sześć lokomotywek spalinowych, ponad trzydzieści wagonów, i parę kilometrów toru w przęsłach patentowych. Koszt budowy całości 65000 ówczesnych marek. To co widać służyło zabezpieczeniu bruku, i powierzchni tocznej kół taboru. Tylko po tej środkowej szynie odbywał się ruch. Nie ma tu żadnych rowków, to są trzy połączone śrub

derGraf