Projekt Ogrodu Japońskiego datowany jest na sierpień 1912 roku, a autorem koncepcji był Fritz von Hochberg z Iłowej k/Żagania. Był znawcą tego typu ogrodów z racji swoich zainteresowań i wieloletniego pobytu na Wyspach Japońskich. Wykonawcą założeń i koncepcji Hochberga był jego ogrodnik – inspektor ogrodowy Anlauf z Iłowej. Pomagał mu przy tym Japończyk Mankichi Arai. W styczniu 1913 roku na terenie przyszłego ogrodu zostały ustawione przez Mankichiego kamienie przywiezione z Sobótki a miesiąc później powstał system nawadniający i ścieżki. W marcu 1913 ustawiono resztę kamieni oraz wybudowano bambusową pergolę i altany. Zaczęto budowę pawilonu herbaciarni, mostów oraz głównego wejścia. W części terenu przylegającej do dzisiejszej ulicy Mickiewicza zbudowano małą kotłownię, której celem było podgrzewanie wody dla niektórych gatunków roślin posadzonych w ogrodzie. Strumienie górskie napędzały pompy Brunona Schramma z Erfurtu oraz Aleksandra Taubitza z Breslau. Część wyposażenia Ogrodu pochodziła ze zbiorów własnych Hochberga oraz Alfreda Ungera (firma ogrodowa z Heidelbergu). Reszta wyposażenia została zrobiona na zamówienie i pod pieczą Mankichi Arai. Po zakończeniu Wystawy Stulecia ogród zlikwidowano pozostawiając jedynie ścieżki, staw i część roślinności.

bonczek/hydroforgroup/2007 na podstawie książki Jerzego Ilkosza „Hala Stulecia i Tereny Wystawowe we Wrocławiu – dzieło Maxa Berga” VIA NOVA Wrocław 2005