starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 7 głosów | średnia głosów: 5.52
 | Polska › woj. łódzkie › Łódź › Koziny › al. Włókniarzy › Willa letniskowa Poznańskiego |
23 lutego 2014 , W miejscu położonym na pierwszym planie po lewej do 1998 r. stała drewniana rezydencja letniskowa Izraela Poznańskiego. Wysokie drzewa okalały ogród przy willi. Budynek po pożarze został rozebrany.
Skomentuj zdjęcie
Bałuciorz
+1 głosów:1  Ja bym jednak dał nazwę temu obiektowi. Mimo, że nie istnieje to jest to dość istotny obiekt dla historii miasta. 2015-08-05 10:28:07 (10 lat temu)
do Bałuciorz: Niby racja, ale ja bym poczekał, może kiedyś trafi się jakieś zdjęcie archiwalne, i wtedy taka nazwa byłaby bardziej sensowna. 2015-08-05 22:34:16 (10 lat temu)
do Bałuciorz: I dzięki Zeto masz - nazwa już jest. 2015-08-07 22:36:43 (10 lat temu)
|
|
Na stronie od 2013 listopad
12 lat 5 miesięcy 6 dni |
Dodane: 23 lipca 2015, godz. 22:06:48
Autor zdjęcia: blaggio.
Rozmiar: 1600px x 1200px
Licencja: CC-BY-NC 3.0 Aparat: Canon PowerShot SX100 IS
1 / 1250sƒ / 2.8ISO 806mm
14 pobrań 2148 odsłon 5.52 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia blaggio.
Obiekty widoczne na zdjęciu
Willa letniskowa Poznańskiego
więcej zdjęć (3)
Zbudowano: 1888
Zlikwidowano: 1998
Letni pałac Poznańskiego – drewniana rezydencja fabrykancka z końca XIX w. przy al. Włókniarzy 196 w Łodzi, istniejąca do 1998.
Od połowy XIX w. na ponownie wykarczowanym obszarze Kozin zakładane były sady i ogrody warzywne. Bliskość lasu sprzyjała rekreacji. W latach 80. fabrykant Izrael Poznański nabył grunty przy ul. Srebrzyńskiej i wybudował dużą drewnianą willę.
Drewniany pałac służył następnie dzieciom pracowników zakładu Poznańskiego jako miejsce letnich kolonii. Po II wojnie światowej obiekt został zaadaptowany na mieszkania.
Budynek spłonął zimą 1998. Jego pozostałości zostały rozebrane na początku XXI w.
Źródło:
Ąutorzy:
Od połowy XIX w. na ponownie wykarczowanym obszarze Kozin zakładane były sady i ogrody warzywne. Bliskość lasu sprzyjała rekreacji. W latach 80. fabrykant Izrael Poznański nabył grunty przy ul. Srebrzyńskiej i wybudował dużą drewnianą willę.
Drewniany pałac służył następnie dzieciom pracowników zakładu Poznańskiego jako miejsce letnich kolonii. Po II wojnie światowej obiekt został zaadaptowany na mieszkania.
Budynek spłonął zimą 1998. Jego pozostałości zostały rozebrane na początku XXI w.
Źródło:
Ąutorzy:
al. Włókniarzy
więcej zdjęć (464)
Dawniej: Towarowa (od al. Mickiewicza do Srebrzyńskiej), Letnia (od Srebrzyńskiej do Limanowskiego)
Aleja Włókniarzy jest jedną z najdłuższych ulic w Łodzi. Jest częścią drogi krajowej numer 1E75 . Zaczyna się od skrzyżowania z aleją Mickiewicza (estakada niedaleko Dworca Kaliskiego), a kończy na skrzyżowaniu (rondzie) z ulicą Zgierską. Jest częścią trasy łączącej północ z południem Łodzi. Przy tej alei znajduje się jeden z najważniejszych w Łodzi dworców kolejowych - Łódź-Kaliska. Przy skrzyżowaniu z ulicą Srebrzyńską (cmentarz na Ogrodowej) znajduje się Makro Cash and Carry. Cała aleja jest dwujezdniowa, a dodatkowo, na odcinku od al. Mickiewicza do ul. Limanowskiego (Rondo Korfantego) biegnie pomiędzy jezdniami torowisko tramwajowe.
Wikipedia.
Wikipedia.