Aleja Wojska Polskiego (Wilhelm Strasse)

Dzielnica ta zaczęła się kształtować dopiero w II poł. XIX w. Wytyczona została wówczas siatka ulic, wzdłuż których stopniowo narastała zabudowa. Jej główną osią była założona w 1871 r. Wilhelm Strasse — ważna arteria komunikacyjna dynamicznie rozwijającego się miasta, prowadząca od dworca kolejowego do drogi do Cieplic. Stanowiła ona jednocześnie reprezentacyjną ulicę o interesującej secesyjnej i eklektycznej architekturze. U jej wlotu od strony ul. Bahnhoff Strasse znajdował się niewielki skwer z pomnikiem strzelców (Jägerdenkmal) przeniesionym tu sprzed kościoła Św. Krzyża (obecnie jest to plac T. Kościuszki). Zabudowę ulicy stanowiły przede wszystkim okazałe wille i kamienice. Znajdowały się tu również budynki użyteczności publicznej — Kreishaus (przy skrzyżowaniu z ulicą Sudecką, obecny Urząd Miasta) oraz gmach sądu (na skrzyżowaniu z Bergstrasse, obecnie ul. A. Grottgera). W 1904 r. w pierzei ulicy, na skrzyżowaniu z dawną Theaterstrasse, obecnie ul. Teatralną w miejscu dawnego domu strzeleckiego (Schiesshaus) stanął secesyjny gmach teatru (Kunst- und Vereinshaus) .
Studium historyczno - urbanistyczne 2002

Ul. Sudecka (Schmiedeberger Strasse)

Już w średniowieczu biegła tędy droga łącząca Jelenią Górę z Kowarami, jednak miejska zabudowa rozwinęła się na tym terenie znacznie później. Najstarszym reliktem pierwotnej zabudowy jest budynek nr 31 z 1778 r. Na odcinku od dawnej promenady do ul. Wojska Polskiego zabudowę ulicy stanowi skromna architektura kamienic czynszowych. Bardziej interesująco kształtował się dalszy odcinek ulicy, gdzie nie wykształciła się nigdy zwarta zabudowa. Znajdowały się tu tereny należące do gildii strzeleckiej (strzelnica oraz wybudowany w 1870 r., nie zachowany dom strzelecki). W bezpośrednim ich sąsiedztwie powstał w II poł. XIX w. cmentarz żydowski (śladem po dawnym cmentarzu jest znajdujący się obecnie w jego miejscu skwer). Po przeciwnej stronie ulicy, u podnóża Cavalierberg zapewne w ostatniej ćwierci XIX wieku założono cmentarz komunalny, powiększony około 1913 r., z krematorium z 1914 r. Jest on użytkowany do dziś. Od południa przylegają do niego tereny ogródków działkowych, a po przeciwnej stronie ulicy rozciąga się obszerny kompleks koszar z lat 30. XX wieku.
Studium historyczno - urbanistyczne 2002