Pierwsza cerkiew greckokatolicka w Bandrowie powstała wkrótce po lokacji samej wsi w 1513 roku a pierwsze wzmianki o niej pochodzą z roku 1564. Była to świątynia pw. Narodzenia Matki Bożej. Kolejne (liczba nieznana) budowane były na tym samym miejscu. Ostatnią cerkiew w Bandrowie wybudowano w roku 1880. Nie była to jednak stojąca tu obecnie cerkiew.
Obiekt z roku 1880 został opuszczony po wysiedleniach mieszkańców, jakie miały miejsce w roku 1951. W 1954r. (wg innych źródeł w 1952) cerkiew została rozebrana. Wraz z cerkwią rozebrano również murowaną dzwonnicę stojącą obok. Wcześniej miejscową ludność wysiedlono na wschód a po roku 1951 (powrót do granic Polski) Bandrów zasiedlony został głównie przez Polaków.
Ponieważ nie było w Bandrowie kościoła, staraniem parafian i duchowieństwa przeniesiono tu drewnianą cerkiew z Jasienia z roku 1882 i zaadoptowano ją na kościół rzymskokatolicki w 1974 roku. Wcześniej, po roku 1951 służyła ona w Jasieniu m.in. jako magazyn GS (Gminnej Spółdzielni). W roku 1964 przeznaczono ją do rozbiórki przed którą uratowały ją starania parafii rzymskokatolickiej - celem zaadoptowania na kościół.
Bryła cerkwi jest konstrukcji zrębowej, pozornie dwudzielna (nieuwydatniony babiniec w bryle obiektu), oszalowana pionowo deskami, prezbiterium zamknięte trójbocznie. Od strony północnej zakrystia. Dach dwuspadowy, kryty blachą, nad babińcem ośmioboczna wieżyczka na sygnaturkę, baniasta z latarnią zwieńczona krzyżem.
Dziś świątynia filialna w Bandrowie należy do Sanktuarium Matki Bożej Bieszczadzkiej w Jasieniu i prowadzona jest przez Zgromadzenie św. Michała Archanioła.

(fragment opisu pochodzącego z )