Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 3 głosy | średnia głosów: 5.33
 | Polska › woj. kujawsko-pomorskie › Toruń › Stare Miasto › ul. Małe Garbary › Małe Garbary 30 |
27 maja 2011 , Fragment wschodniej pierzei ulicy - ujęcie od ul. Wysokiej. Na pierwszym planie nr 30 i 28.
Skomentuj zdjęcie
|
Na stronie od 2004 wrzesień
21 lat 8 miesięcy 11 dni |
Dodane: 5 sierpnia 2015, godz. 16:11:32
Autor zdjęcia: zygmunt_ra
Rozmiar: 1000px x 1524px
Aparat: Canon PowerShot SX20 IS
1 / 320sƒ / 4ISO 807mm
0 pobrań 1186 odsłon 5.33 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia zygmunt_ra
Obiekty widoczne na zdjęciu
Małe Garbary 30
więcej zdjęć (2)
Małe Garbary 28
więcej zdjęć (3)
ul. Małe Garbary
więcej zdjęć (67)
Dawniej: Henryka Strobanda
ULICA MAŁE GARBARY
Zamieszkana była na ogół przez rzemieślników zajmujących się garbowaniem skóry i nazwę swą utrzymywała niezmiennie od średniowiecza, z wyjątkiem lat 1891-1920 i 1939-1945, kiedy nosiła imię zasłużonego dla miasta burmistrza Henryka Strobanda.
Na rogu z ul. Królowej Jadwigi stał niegdyś dom (nr 2), w którym urodził się Samuel Linde (1771-1847), autor wielkiego "Słownika języka polskiego", wydawanego w Warszawie w latach 1807-1814, o czym informuje umieszczona na fasadzie tablica pamiątkowa.
Stojąca obok późnogotycka kamienica (4/6) posiada ciekawą elewację z półkoliście sklepionymi trzema profilowanymi wnękami. Po przeciwnej stronie zachował się ozdobny wczesnobarokowy dom (nr 7) z XVII wieku, którego szczyt zdobią ornamenty okuciowe. Podobne elementy zdobnicze zastosowano na szczycie innej kamienicy (nr 19), sięgającej wprawdzie swymi początkami XV w., ale przebudowanej w połowie XVI w. w stylu renesansowym.
Zamieszkana była na ogół przez rzemieślników zajmujących się garbowaniem skóry i nazwę swą utrzymywała niezmiennie od średniowiecza, z wyjątkiem lat 1891-1920 i 1939-1945, kiedy nosiła imię zasłużonego dla miasta burmistrza Henryka Strobanda.
Na rogu z ul. Królowej Jadwigi stał niegdyś dom (nr 2), w którym urodził się Samuel Linde (1771-1847), autor wielkiego "Słownika języka polskiego", wydawanego w Warszawie w latach 1807-1814, o czym informuje umieszczona na fasadzie tablica pamiątkowa.
Stojąca obok późnogotycka kamienica (4/6) posiada ciekawą elewację z półkoliście sklepionymi trzema profilowanymi wnękami. Po przeciwnej stronie zachował się ozdobny wczesnobarokowy dom (nr 7) z XVII wieku, którego szczyt zdobią ornamenty okuciowe. Podobne elementy zdobnicze zastosowano na szczycie innej kamienicy (nr 19), sięgającej wprawdzie swymi początkami XV w., ale przebudowanej w połowie XVI w. w stylu renesansowym.