Kościół parafialny p.w. Matki Bożej Królowej Polski w Przelewicach
Forma architektoniczna i cechy warsztatu datują kościół na koniec XIII wieku Dostępne materiały źródłowe milczą na temat dziejów świątyni. W połowie XVIII wieku przy zachodniej ścianie szczytowej wybudowano drewnianą wieżę: w tym czasie zmieniono konstrukcję na ryglową zachodniego szczytu korpusu nawowego wykonano nową więźbę dachową oraz przemurowano koronę murów. Wiek XVIII był okresem kompletowania nowego barokowego wyposażenia: z tego czasu pochodzi ołtarz ambonalny i - nie zachowany dziś - fragment dywanu koronacyjnego cesarza Leopolda 11, stanowiący przykrycie pulpitu ambony. W latach 30-tych XIX wiek kościół wyposażono w nowe dzwony; dwa największe zostały przetopione w czasie I wojny światowej. Na początku XX wieku w trakcie remontu świątyni odsłonięto fragmenty pierwotnej polichromii ścian, które jednak zamalowano, za wyjątkiem wyobrażenia Piety o wymiarach 75x70cm. .Po II wojnie światowej kościół został przejęty przez katolików i poświęcony 1 maja 1946 roku pod wezwaniem Matki Boskiej Królowej Polski; świątynię włączono do parafii w Rosinie. Dnia 31 grudnia 1986 roku powstała parafia w Przelewicach. W latach 40- tych usunięto fragmenty empor przy ścianach długich oraz kosz ołtarza ambonowego, który obecnie stanowi podstawę stołu liturgicznego. W latach 80-tych do południowej ściany dobudowano zakrystię i tymczasową plebanię. Kościół przelewicki należy do grupy pomorskich, późnoromańskich, bezwieżowych (pierwotnie) kościołów salowych, nie posiadających wyodrębnionego prezbiterium.
W trakcie XVIII i XIX wiecznych przebudów zmieniono formę architektoniczną; powiększono otwory okienne, zmieniono formę nadproży. Wieża wykazuje cechy późnobarokowe. Kościół założony na planie prostokąta (2280x1120cm), zorientowany z wieżą przy szczycie zachodnim, wzniesioną na planie kwadratu o boku 530cm. Ściany kościoła murowane z kostki granitowej (19 warstw), w szczycie wschodnim z kamieni polnych o wiązaniu cyklopowym, a w szczycie zachodnim ryglowe: ściany obwodowe o przekroju 95cm. Ściany wieży w konstrukcji szkieletowej, od zewnątrz oszalowane deskami; układ konstrukcyjny oparty na obwodowych słupach nośnych, spiętych ryglami, zastrzałami, rozporami i
krzyźulcami. Więźba dachowa o konstrukcji krokwiowo-jętkowej z obustronną, ukośną podporą stolcową; całość obrobiona „od topora", a połączenia ciesielskie kołkowane. Pokrycie korpusu nawowego stanowi ceramiczna , dachówka karpiówka. Wnętrze kościoła salowe, z jednostopniowym podwyższeniem w części wschodniej. Ściana zachodnia opięta emporą o renesansowym charakterze balustrady. Pierwotnie ściany nawy były polichromowane (w ścianie południowej
zachował się fragment malowideł); obecnie wnętrze bielone z współczesną dekoracją malarską w postaci ornamentu akantowego.
Źródło: Tablica info przy kościele.