Po II wojnie światowej w 1948 r. powstał w Wieprzu Komitet Budowy Kościoła. W jego skład weszli: Karol Biegun, Karolina Sanetra, Helena Czech-Szynalik, Władysław Kania, Jan Krzus, Marcin Matlak i Józef Urbaś. Komitet ten porozumiał się z mieszkańcami wsi Bystra i Brzuśik i zgodzono się na wspólne przedsięwzięcie - budowę nowego kościoła i staranie się o ustanowienie parafii. Zalecono również wykonanie niezbędnych planów architektonicznych i konstrukcyjnych, czego podjęli się inż. Józef Nowobilski oraz mgr. inż. Leon Biegun. 10 marca 1950 r. uzyskano pozwolenie na budowę kościoła, a krótko potem rozpoczęto prace budowlane, prowadzone tzw. systemem gospodarczym, tj. rękoma parafian bez angażowania firm budowlanych. Dzięki ofiarności mieszkańców, roboty budowlane posuwały się szybko i gdy 1 lipca 1950 r. ks. biskup Franciszek Jop w obecności licznie zgromadzonych wiernych i księży (m.in. dziekana i proboszcza radziechowskiego ks. Władysława Kaczmaczyka, proboszcza cięcińskiego ks. Jana Bryndzy i proboszcza juszczyńskiego ks. Stanisława Ficka) dokonał poświęcenia kamienia węgielnego, stały już mury prezbiterium.

W 1958 r. Kuria Metropolii Krakowskiej utworzyła przy budującym się kościele rektorat. Do Wieprza przybył na stałe ks. rektor Władysław Para, dotychczas wikariusz w parafii cięcińskiej, wyznaczony do pełnienia funkcji duszpasterza przyszłej parafii i organizatora budowy jej świątyni. Cztery lata później przydzielono mu do pomocy wikariusza ks. Józefa Wielgosza. W październiku 1960 r. budowa kościoła została wstrzymana przez ówczesne władze, a zakaz utrzymał swą moc przez kolejne siedem lat. Okres ten nie był jednak stracony, gdyż w tym czasie wykonano kosztowne prace budowlane i wykończenie wnętrz kościoła. W 1963 r. dwie artystki z Warszawy - Maria Antonia Kozłowska i Józefa Szczerba rozpoczęły prace nad pokrywającymi wnętrze polichromiami sgraffito. Zaawansowanie wszystkich tych prac pozwoliło z kolei, by 23 sierpnia 1964 r. ks. arcybiskup metropolita krakowski Karol Wojtyła dokonał konsekracji wielkiego ołtarza i poświęcenia tabernakulum we wciąż jeszcze budowanym kościele. Trzy lata później 27 sierpnia 1967r., dokonał on również konsekracji 4 dzwonów przeznaczonych do zawieszenia na niewybudowanej jeszcze wieży.
W dniu 22 października 1970 r. ks. arcybiskup Karol Wojtyła wydał dekret erygujący parafię w Wieprzu, w którym czytamy: "Mając na uwadze dobro wiernych zamieszkałych w wsiach Wieprz, Bystra i Brzuśnik, wchodzącej w skład terytorialny parafii w Cięcinie, wyłączamy z dniem 1 listopada br. wymienione miejscowości w ich granicach administracyjnych z terytorium parafii w Cięcinie i z tymże dniem erygujemy, na ich terytorium nową parafię, jako parafię usuwalną, oraz nadajemy jej kościelną osobowość prawną. Kościół parafialny nowo utworzonej parafii będzie obecny kościół rektoralny w Wieprzu pod wezwaniem Niepokalanego Serca Najświętsze Marii Panny".

Proboszczem nowo utworzonej parafii został dotychczasowy rektor - ks. kanonik Władysław Para. W tym tez czasie uroczystego poświęcenia organów dokonał ks. Franciszek Walancik - kanonik kapituły katedralnej w Krakowie i proboszcz parafii na Wawelu. W 1973 r. rozpoczęto także budowę plebani. Ksiądz kanonik Władysła Para - twórca parafii, jej pierwszy pasterz zachorował w 1977 r. W tym też roku obowiązki przejął po nim ks. Antoni Byrdy, który który swą posługę sprawował do śmierci w 1983 r. Za jego duszpasterstwa podjęto prace związane z zakończeniem budowy wieży i plebanii, a w dniach 21-28 października 1979r. o.o jezuici przeprowadzili pierwsze w historii nowej parafii misje.

Po ks. Byrdym parafię objął ks. kanonik Stanisław Jania. Zajął sie on energicznie licznymi inwestycjami związanymi z wykończeniem kościoła i zagospodarowania jego otoczenia. Z najważniejszych prac wykonanych z jego pracy duszpasterskiej należy wymienić:
- dokończenie instalacji ogrzewania kościoła przez wprowadzenie nadmuchu ogrzanego powietrza przy pomocy energii elektrycznej
- oprawa tabernakulum za głównym ołtarzem, w prezbiterium
- wykonanie utwardzenia terenu wokół kościoła wraz z odwodnieniem
- wykonanie ogrodzenia terenu kościoła w stylu dostosowanym do elewacji kamiennej kościoła
- wykonanie granitowych schodów przed wejściami do kościoła
- odnowienie wnętrza kościoła tj. oczyszczenie cennych polichromii sgraffito, zainstalowanie nowych świeczników, założenie podwójnych okien, zainstalowanie nowego nagłośnienia kościoła
- remont organów
- wprawienie w okna nawy wiraży, fundowanych przez organizację i niektóre grupy społeczne parafii
- modernizacja budynku plebanii
- wykonanie parkingu dla samochodów osobowych
- wykonanie oświetlenia terenu kościoła z podświetleniem wieży
- pokrycie dachu blachą miedzianą.

W dniach od 25 listopada do 3 grudnia 1995r. o.o kapucyni przeprowadzili po raz trzeci w historii parafii misje. Ich celem było przygotowanie wspólnoty do szczególnie doniosłej i ważnej dla niej uroczystości - konsekracji ukończonej wreszcie świątyni.

W dniu 8 grudnia 1995 r. konsekracji kościoła dokonał ks. biskup Tadeusz Rakoczy, ordynariusz diecezji Bielsko-Żywieckiej. Wydarzenie to uwieńczyło trwający 45 letni proces budowy świątyni - serca powstałej ponad 25 lat temu wspólnoty parafialnej.
W dniach 11 - 17 sierpnia 1998 r. parafia przeżyła jeszcze kolejną istotną dla mieszkańców uroczystość - rekolekcje połączone z wizytą księdza biskupa Janusza Zimniaka i peregrynacją kopii obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej.

W dniu 27 września 2003 r. dopiero co wyremontowana staraniem parafian kaplica w Wieprzu została poświęcona przez ks. biskupa Janusza Zimniaka i nadano jej wezwanie Matki Boskiej Częstochowskiej. W uroczystości wzięli udział wszyscy księża parafii na czele z ks. proboszczem Stanisławem Janią, ks. dziekan proboszcz radziechowski Stanisław Gawlik, Koło Gospodyń Wiejskich i Ochotnicza Straż Pożarna w Wieprzu, przedstawiciele miejscowych górników, zespół "Grojcowian" oraz liczni mieszkańcy wsi.