 | Polska › woj. łódzkie › Łódź › Politechniczna › ul. Skorupki Ignacego, ks. › B1. Rektorat Politechniki Łódzkiej |
Lata 1955-1960 , Willa R. Richtera jeszcze przed remontem, który miał miejsce w roku ok. 1960 (dachówki, balustrada tarasu)
|
Na stronie od 2010 marzec
16 lat 1 miesiąc 17 dni |
 |
szkoły wyższe
|
Willa Reinholda Richtera przy ulicy I. Skorupki 6/8 w Łodzi, w parku im. ks. bp. Michała Klepacza, obecnie siedziba rektoratu Politechniki Łódzkiej.
Willa zbudowana została według projektu architekta Ignacego Stebelskiego w latach 1903-1904 przy ówczesnej ulicy Placowej. Budynek zaprojektowano na niemieckich i angielskich wzorcach „architektury nieregularnej” dla przemysłowca Reinholda Richtera. W sąsiedztwie znajdowała się wzniesiona kilka lat wcześniej willa jego brata Józefa Richtera, z którą połączona została parkiem.
Po śmierci Reinholda Richtera w 1930 roku willa stała się współwłasnością jego żony Matyldy oraz ich pięciorga dzieci. Po śmierci Matyldy nastąpił dalszy podział własności. Ostatnią mieszkanką była do II wojny światowej Jadwiga Scheiblerowa z domu Richter. Po wojnie willa została przejęta przez Towarzystwo Uniwersytetów Robotniczych. W latach 1951-56 mieściło się tu Studium Przygotowawcze do Wyższych Uczelni. 23 listopada 1954 powstał dokument o przekazaniu budynku Politechnice Łódzkiej, co nastąpiło jednak dopiero w pierwszej połowie 1956 roku, kiedy to został siedzibą nowo powstałego Wydziału Budownictwa Lądowego. W latach 1969-1976 mieścił się tu Dział Wydawnictw PŁ. W roku 1977 postanowiono, że budynek zostanie przeznaczony na siedzibę rektoratu. Rok później rozpoczęto prace remontowe i konserwatorskie, które prowadzono z kilkuletnią przerwą do kwietnia 1985 roku. Oficjalne przekazanie budynku rektorowi nastąpiło w 40. rocznicę powstania Politechniki Łódzkiej 24 maja 1985 roku.
Budynek posłużył jako redakcja fikcyjnego czasopisma Pasikonik w filmie Kingsajz.
Źródło:
W parku znajduje się około 230 drzew o obwodach pni powyżej 15 cm i co najmniej 130 krzewów. Aż 24 spośród rosnących drzew zostało uznanych za pomniki przyrody. Wśród nich jest dąb szypułkowy Fabrykant z potężnymi rozłożystymi konarami (grubość pnia aż 452 cm, rozpiętość korony ponad 30 m). Różnorodność biologiczna parku jest dość duża. Obecnie rośnie w nim 70 taksonów (gatunków i odmian), w tym 46 drzew i krzewów.
W parku rosną m.in. klon jawor, klon jesionolistny, klon pospolity, wiąz górski, wiąz szypułkowy, jesion wyniosły, jesion pensylwański, lipa drobnolistna, lipa krymska, dąb szypułkowy, brzoza brodawkowata, grab pospolity, topola osika, topola berlińska, kasztanowiec pospolity, jarząb pospolity, grusza pospolita, śliwa wiśniowa, robinia biała, świerk kłujący, sosna czarna, sosna limba, jodła jednobarwna, modrzew europejski i osobliwość dendrologiczna Łodzi - dwa okazy cyprisika nutkajskiego i trzy cyprisika Lawsona.
Szczególną osobliwością parku jest cebulica syberyjska, która wczesną wiosną (od marca do kwietnia) pokrywa trawniki łanami lazurowoniebieskich kwiatków. Jest to jedyne miejsce w Polsce spośród miejskich parków, z tak dużym skupiskiem tych roślin. Wśród łanu cebulicy rośnie też inna roślina, o kwiatach niebieskich lecz nieco bledszych - śnieżnik lśniący.
W parku znajdują się zabytkowe wille: Józefa Richtera (do niedawna Centrum Kształcenia Międzynarodowego Politechniki Łódzkiej) i Reinholda Richtera (obecnie budynek rektoratu Politechniki Łódzkiej).