W części północnej zamku głównego, na dziedzińcu, stała ośmioboczna wolnostojąca wieża, o wysokości prawdopodobnie około 36-40 m i średnicy 10 m. Wolnostojąca wieża wykorzystywana mogła być jako miejsce ostatniej obrony, ale także jako punkt obserwacyjny, z którego ogniem lub dymem można było dać sygnał o zbliżającym się niebezpieczeństwie.
Toruński zamek nigdy nie został zdobyty przez obcych najeźdźców. Zniszczyli go jednak najbliżsi sąsiedzi - mieszczanie Starego Miasta Torunia, którzy oblegli warownię w początku lutego 1454 roku. Atak był sygnałem do ogólnokrajowego powstania kierowanego przez Związek Pruski, organizację powołaną przez miasta i rycerstwo dla obrony ich praw przed nadużyciami i bezprawiem Krzyżaków. Torunianie zdobyli zamek i natychmiast przystąpili do jego planowej i niemal całkowitej rozbiórki. Na zamkowym dziedzińcu urządzono miejskie śmietnisko, które funkcjonowało tu przez kolejne wieki. Dopiero w latach sześćdziesiątych XX wieku odkryto w całości znajdujące się w tym miejscu ruiny.
Przy wejściu na dziedziniec oraz w jego centrum przetrwały resztki wysadzonej w powietrze wieży.

ULICA PRZEDZAMCZE
Była to dawna droga prowadząca od zamku krzyżackiego przez teren północnego przedzamcza do Starego Miasta. W XIX w. zwano ją również ul. Zamkową.
Po zburzeniu zamku w 1454 r. wzniesiono tutaj kilka budynków gospodarczych oraz Dom Pracy Przymusowej, a na początku XIX w. ulokowano szpital św. Jerzego (przytułek dla starców i kalek). W drugiej połowie XIX w. stanęły na tym miejscu budynki dawnego szpitala miejskiego.
Okazały, neogotycki gmach dzisiejszego Młodzieżowego Domu Kultury (nr 11/15) jest dawną siedzibą Bractwa Strzeleckiego. Został on wzniesiony w latach 1892-1893 na miejscu poprzednich zabudowań tego stowarzyszenia. Funkcjonowało ono w Toruniu jeszcze przed 1311 r., a od końca XV w. członkowie tego bractwa urządzali w pobliskiej fosie zachodniej zamku krzyżackiego zawody w strzelaniu do tzw. kura. Widoczny stąd przy drugim końcu fosy czerwony budynek to Dwór Mieszczański.