W 1906 roku Karol Rajmund Eisert został jedynym właścicielem terenu. Kiedy otrzymał pożyczkę z Towarzystwa Kredytowego, rozpoczął rozbudowę i modernizację firmy.



W 1910 roku wybudował pięciokondygnacyjną przędzalnię. Stosunkowo szybko po zniszczeniach wojennych fabryka rozpoczęła produkcję. W 1920 roku powołano Spółkę Akcyjną Wyrobów Wełnianych K. Eiserta. Kopleks fabryczny składał się z przędzalni wełny, tkalni, farbiarni i wykończalni.



Najcenniejszym architektonicznie obiektem była tkalnia zbudowana w 1898 roku i 1912 roku według projektu Stanisława Stebelskiego. Wyniosła bryła fabryki posiadała trzy wieże bogato rozczłonkowane wraz z historyzującym detalem w postaci blend, podwójnymi prześwitami i ceglanymi fryzami geometrycznymi. Przędzalnia posiadała delikatne cechy wczesnego modernizmu. Całość kompleksu nawiązuje do schematu XIX-wiecznego zabudowy przemysłowej w Łodzi.



W 1945 roku fabryka została upaństwowiona i od 1950 roku nosiła imię Norberta Barlickiego. W latach 70. otrzymała też imię – "Norbelana". W 1998 roku ogłoszono upadłość, a w 2001 roku nieruchomość kupił nowy inwestor. W pofabrycznych budynkach miało powstać centrum handlowo-rozrywkowe pod nazwą "Łódź Plaza Centrum".



W czerwcu 2005 roku kompleks został wyburzony.

Autorzy: Licencja: [ CC-BY-SA 3.0]

Ulica Gdańska w Łodzi - ma prawie 3 kilometry długości. Swój bieg rozpoczyna skrzyżowaniem z ul. Ogrodową, tuż obok Manufaktury, a kończy się przechodząc w ul. Stefanowskiego.

Ulica, obok ulicy Piotrkowskiej może poszczycić się niebagatelną ilością perełek architektury, z których wiele uznanych jest za zabytki. Wille i pałace fabrykanckie, oraz kamienice z pięknymi detalami.

Powstała z połączenia ulic Nowej i Długiej, istniejących od roku 1873. W 1915 r. jej nazwę zgermanizowano na Lange Strasse. Nazwa Gdańska pojawiła się w 1920 roku, z okazji zaślubin Polski z morzem. Funkcjonowała do roku 1940. W okresie okupacji nazwę przetłumaczono na Danziger Strasse. Po odzyskaniu niepodległości w 1945 roku przywrócono Gdańską..

W latach 1915-1916 została wybrukowana od ul. Zielonej do ul. Ogrodowej. W budynkach ten ulicy, w 1937 roku podłączono kanalizację. Ulica rozpoczyna się od skrzyżowania tuż obok Manufaktury, a kończy przechodząc w ul. Stefanowskiego.

Wikipedia