Marka Grand Hotel- stanowiąca synonim usług hotelarskich na niespotykanym, luksusowym poziomie pojawiła się w XIX w. Hotele tej klasy tworzono w najbardziej atrakcyjnych dzielnicach miast, często w budynkach pałacowych, o wnętrzach wypełnionych dziełami sztuki, ale też wyposażonych w zdobycze najnowszej techniki.

Historia krakowskiego Grand Hotelu łączy się z dziejami  samej kamienicy, czy raczej kompleksu kamienic tworzących dzisiejszy obiekt.

Spadkobierca Aleksandra Czartoryskiego - syn Marceli, w 1886 wydzierżawił pałac z przeznaczeniem pod hotel, a po kilku latach sprzedał go znanemu koneserowi i kolekcjonerowi dzieł sztuki, powstańcowi styczniowemu – Eustachemu Jaxa Chronowskiemu. Prace adaptacyjne nadzorował słynny architekt czasów secesji i modernizmu – Tadeusz Stryjeński, który pozostawił po sobie unikatowe, secesyjne witraże zdobiące dzisiaj przeszklenia wykuszy na korytarzach I i II piętra hotelu. 15 stycznia 1887 odbyła się ceremonia otwarcia „największego, najbardziej nowoczesnego i luksusowego hotelu w mieście” jak pisała prasa, czyniąc porównania do najlepszych hoteli europejskich. Grand wkrótce zapełnił się gośćmi głównie ze sfer arystokratycznych Polski i Europy, podczas gdy hotel wciąż poddawany był zabiegom modernizacyjnym i rozbudowom, w wyniku czego powstało przedsiębiorstwo hotelowe o światowej randze, znacznie wyprzedzające swoje czasy. Za sprawą własnych generatorów prądotwórczych hotel jako pierwszy rozbłysnął światłem elektrycznym. Pokoje wyposażono w łazienki z bieżącą wodą, powstała też legendarna, nakryta szklanym dachem restauracja, którą to od belgijskich luster nazwano „Salą Lustrzaną”- świadek wystawnych balów, rautów i bankietów elity polityczno- intelektualnej tamtej epoki. Z tego okresu pochodzi również zachowana do dziś główna brama przy Sławkowskiej, nakryta piękną secesyjną markizą oraz witraże zdobiące korytarze i restaurację.