Kościół zbudowany został w 1742 roku, z Fundacji Kapituły Gnieźnieńskiej. Zastąpił kościół, który wcześniej uległ spaleniu. Obiekt jest orientowany, konstrukcji drewnianej, zrębowej.

W roku 1913 został rozbudowany, przedłużono nawę w stronę zachodnią. Obok kościoła wybudowano słupowo-ramową, dwukondygnacyjną dzwonnicę.

. Renowacja w 1868 r. W 1914 r. wydłużono nawę. W 1999 r. okradziony.



Budowa i wyposażenie. Kościół drewniany konstrukcji zrębowej. Orientowany. Mniejsze prezbiterium od nawy, zamknięte trójbocznie z boczną zakrystią. Kruchty od frontu i z boku nawy. Dach dwukalenicowy, kryty dachówką z sześcioboczną wieżyczką na sygnaturkę. Zwieńczoną blaszanym hełmem z latarnią. Wewnątrz strop płaski i od 1914 r. częściowe sklepienie kolebkowe. Belka tęczowa z krucyfiksem późnogotyckim z 1 poł. XVI w. Ołtarz główny manierystyczny z ok. 1630 r. Dwa ołtarza boczne w stylu regencji z 1 poł. XVIII w. Na ścianach kościoła droga krzyżowa i krucyfiks późnobarokowy z 2 poł. XVIII w. Kropielnica granitowa. W ogrodzeniu drewniana dzwonnica brama, konstrukcji słupowo – ramowej z okresu budowy kościoła. Zbudowana na rzucie kwadratu i zwieńczona dachem namiotowym z dachówką. Plebania z lat 20 XX w.

Źródlo