Wieloletnie doświadczenie pozwala mi stanowczo stwierdzić, że na widok obiektywu histeryzuje cała Polska. Bez wyjątku.

do † Festung: Moja ostatnia wizyta w Hrubieszowie przeczy tej teorii i podaję to jako wyjątek od reguły. Co najmniej czterokrotnie w ciągu 4 godzinnej wizyty ze szczegółami opowiadano mi historie rodzinne i historie domów. Jedna z pań w słusznym wieku grubo po 80, żeby udowodnić mi, że jej dom ma ponad 120 lat i że trzeba go sfotografować, pokazała mi rosyjską gazetę którą znalazła na strychu datowaną na 1895 :)

do † Festung: ... ale gdybym miał określić procentowo jak ludzie reagują to wyglądałoby to tak - 50% obojętność , 30 % pozytywne reakcje, 10 % najpierw podejrzliwie potem życzliwie i 10 % zdecydowanie negatywnie. A jakie to były rejony? Powiaty sulechowski i wolsztyński na zachodzie i krasnostawski, hrubieszowski, zamojski na wschodzie.

do † Festung: ... i pewnie to też zależy od podejścia fotografującego. Kiedy widzę ludzi przed domem czy jakimkolwiek obiektem który chcę sfocić sam pierwszy podchodzę i zaczynam wypytywać kiedy zbudowano, kto był właścicielem, co tu się mieściło i tak dalej. Potem nie ma żadnych problemów. No może prawie żadnych.

do Wiesław Smyk: Nie zgadzam się Wiesz Kubo, gdy fotografuję z ulicy, to ONI mogą mi skoczyć. Schody zaczynają się, gdy trzeba sfocić coś niebywale strategicznego dla obronności i gospodarki narodowej, np. browar, gorzelnię, tartak czy inny wiatrak - w tych miejscach jest zazwyczaj stróż, zwany obecnie ochroniarzem. Dziwię się trochę ich postawie, zamiast sabotować swych mocodawców - krwiopijców, od których za 300 godzinną służę dostają 700-900 zł, to włażą im niemalże w d....
Mam dobre doświadczenia, np. z Republiki Czeskiej. Mowa o tych i innych sprawach była już wielokroć, i zapewne jeszcze nieraz będzie.

do † Festung: No cóż moje doświadczenia są ledwie jeden rok i pół więc wszystko przede mną :)