W 1940 roku Niemcy założyli kilkanaście obozów pracy przymusowej. Jednym z nich jest Judenlager w Sławięcicach, będący filią obozu Auschwitz-Birkenau. Obóz w 1944 roku przekształcono w Arbeitslager Blechhammer.
Początkowo obóz służył do przetrzymywania i częściowo likwidacji żydów, których przewożono pociągami a następnie wyładowywano na bocznicy kolejowej mieszczącej się nieopodal stacji kolejowej w Sławięcicach - dziś dzielnicy Kędzierzyna-Koźle. Obóz ten był filią obozu Auschwitz i dzielił się na podobóz męski oraz żeński. Przetrzymywano tam żydów wszelakich narodowości w liczbie 3958 , w tym około 157 kobiet. W związku z likwidowaniem gett i obozów dla żydów, obóz w Sławięcicach przemianowano 1 Kwietnia 1944 roku na Arbeitslager Blechhammer, obóz pracy przymusowej. Przetrzymywani wykorzystywani byli do budowy zakładów chemicznych w Blachowni Śląskiej k./ Sławięcic który należał do niemieckiego koncernu IG Farben. Z racji bliskości frontu obóz zlikwidowano 21 Stycznia 1945 roku, zaś podczas marszu ewakuacyjnego zginęło około 800 więźniów. Wojska sowieckie wkroczyły do obozu 26 stycznia 1945 roku.
Do dnia dzisiejszego pozostała brama wjazdowa, betonowe elementy ogrodzenia, wieżyczki strażnicze, plac apelowy oraz krematorium. W miejscu masowych egzekucji podczas których życie straciło 248 żydów, w 1968 roku postawiono pomnik. Obóz dostępny jest do zwiedzanie nieodpłatnie.
