Kaplica założona na planie prostokąta z półkolistą absydą od wschodu powstała w roku 1618. We wnętrzu kaplicy znajdują się dwukondygnacyjne empory wsparte na bogato zdobionych kolumnach z piaskowca a także kamienna ambona z baldachimem. Dawniej do kaplicy prowadziły dwa wejścia - obecnie istnieje tylko jedno z nich, z sieni przelotowej a drugie, z dziedzińca zamkowego, jest zamurowane. Na empory prowadziła z poziomu parteru klatka schodowa (obecnie nie istnieje). Drugie wejście na empory prowadziło z pozostałej części skrzydła wschodniego. Na wschodniej ścianie kaplicy zachowała się kamienna tablica poświęcona Fabianowi von Schönaich, pierwotnie umieszczona na zamku w Prochowicach (prawdopodobnie na elewacji budynku bramnego). Z kaplicy można przejść do dawnego mauzoleum i umieszczonej pod nim krypty grobowej. Pierwotnie kaplica pełniła funkcję prywatnej świątyni rodziny Schönaich (chrzty, konfirmacje, śluby, pogrzeby). Z kaplicy mogli również korzystać poddani wyznania kalwińskiego. Po roku 1945 wyposażenie kaplicy zaginęło. W latach 80. XX wieku w kaplicy założono centralne ogrzewanie. Przez pewien czas kaplica pełniła funkcję sali dyskotekowej a także widowiskowo-koncertowej.
/Petroniusz w oparciu o publikację "Siedlisko poprzez wieki, Andrzejewski T., Kula M., Fundacja Karolat, Siedlisko 2014/

Zamek wymieniony był po raz pierwszy w źródłach już w 1298 roku. Była to zapewne budowla drewniano-ziemna. Na jego miejscu został wzniesiony w 1597 roku przez Jerzego Schönaicha nowy, murowany z cegły zamek. Prace budowlane przeprowadził Melchior Deckhart z Legnicy. Składał się on z budynku mieszkalnego, otoczonego murami obronnymi. Rozbudowa zamku została przeprowadzona po pożarze, który miał miejsce w 1601 roku. Wzniesiono wówczas w latach 1611-19 nowe skrzydło od strony wschodniej. W 1615 roku została wybudowana na dziedzińcu kaplica. W 1626 roku budowlę umocniono poprzez wzniesienie dwóch bastionów z kurtyną, zamykające całe założenie od północy. Następna przebudowa miała miejsce w XVII wieku, kiedy to dobudowano skrzydła południowe i zachodnie. W drugiej połowie XVIII wieku ponownie przeprowadzono przebudowę zamku, która zatarła częściowo pierwotne założenie. Dobudowano wówczas również budynek bramny, prowadzący na drugi dziedziniec. W 1945 roku zamek został spalony przez Armię Czerwoną. Częściowo został odbudowany w latach 1966-71. W 2003 roku przeszedł w ręce prywatne.

br />