Kościół Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza – zabytkowy, modrzewiowy kościół rzymskokatolicki. Jest drugim (po kościele pw. św. Mikołaja w Tarnowie Pałuckim) co do starszeństwa drewnianym kościołem na ziemiach polskich. Kościół pochodzi z roku 1408; według najnowszych badań dendrochronologicznych jest nieco starszy (bo drewno musiało wyschnąć, aby mogło być użyte jako budulec). Wieża, wbrew pierwotnym przypuszczeniom, iż pochodzi z XVI lub XVII wieku, powstała około 1431 roku. Istniejący kościół został wzniesiony na rzucie prostokąta, z prosto zamkniętym prezbiterium od strony wschodniej, przedłużonym zakrystią, dobudowaną prawdopodobnie w wieku XVII. Można przypuszczać, że świątynia była wielokrotnie rekonstruowana na planie pierwotnego kościoła. W wyniku remontu z 1958 południowa ściana była wzmacniana stalowymi podporami, które zostały potem usunięte. W listopadzie 2007 przeprowadzono remont dachu kościoła. Po zakończeniu remontu dachu w kościele odkryto freski nienadające się do odnowienia z uwagi na stan ich zniszczenia. Dalsze prace remontowe prowadzone były w 2011.
W prezbiterium umieszczono obraz Matki Bożej Królowej Świata z XVI wieku. Obok kościoła znajdują się:
drewniana dzwonnica
ołtarz polowy z krzyżem, na którym wyryto napis Jezu ufam Tobie
nagrobek proboszcza Josepha Wirtha (zm. 20.08.1889)
nagrobek proboszcza kanonika Antoniego Sroki, dziekana babimojskiego (04.07.1925–10.06.2004)
głaz pamiątkowy z wyobrażeniem rozłożonej księgi, a na niej napis: Zum Gedenkem an die deutschem Bewohner für die Kuschten bis 1945 Heimat war / Dla pamięci niemieckich mieszkańców dla których Kosieczyn do 1945 roku był ojczyzną / Frieden allen die in Kuschten ab 1945 ihre Heimat geffunden haben / Pokój wszystkim którzy znaleźli ojczyznę i dom w Kosieczynie od 1945 r.