starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 6 głosów | średnia głosów: 6
Skomentuj zdjęcie
Rafał C.
Na stronie od 2013 listopad
12 lat 4 miesiące 29 dni
Dodane: 11 października 2015, godz. 8:42:11
Autor: Henryk Poddębski ... więcej (3588)
Rozmiar: 1700px x 1096px
Licencja: Public Domain
8 pobrań
1078 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Rafał C.
Obiekty widoczne na zdjęciu
kościoły, katedry, kaplice
Atrakcja turystyczna
Zbudowano: 1719-36
Dawniej: Kościół Misjonarzy
Zabytek: -

Dawny kościół misjonarzy położony przy ulicy Prymasa Wyszyńskiego, wchodzi dziś w skład Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Lublinie. Świątynia ta zaliczana jest do najlepszych realizacji późnobarokowej architektury sakralnej na obszarze dawnej Rzeczpospolitej. Zbudowana została w latach 1719-36 dla sprowadzonego do Lublina na początku XVIII w. zgromadzenia misjonarzy od św. Wincentego a Paulo. Fundatorem świątyni był Jan Tarło, wojewoda sandomierski, później lubelski. Autorem projektu był prawdopodobnie Giovanni Spazzio, włoski architekt działający w Polsce. Powstała budowla na planie zbliżonym do krzyża greckiego, złożona z nawy, transeptu i prezbiterium. Na skrzyżowaniu naw znajduje się kopuła, nad którą wznosi się ośmioboczna latarnia nakryta barokowym hełmem. Elewacje zewnętrzne podzielone są podwójnymi pilastrami i zwieńczone smukłymi szczytami wolutowymi z półkolistymi naczółkami. Narożniki elewacji transeptu są wypukłe, zaś narożniki w nawie i prezbiterium są wklęsłe. Wnętrze kościoła rozczłonkowane jest podziałami pilastrowymi oraz wydatnym gzymsem. Wyposażenie wnętrza pochodzi z XVIII w. Z czasu budowy kościoła pochodzą trzy barokowe ołtarze, główny i dwa w transepcie, ich autorem jest Jan Eliasz Hoffman z Puław, działający na zlecenie Sieniawskich i Lubomirskich. Obrazy ołtarzowe pochodzą z warszawskiego warsztatu Szymona Czechowicza. Z innych obiektów warto wymieć ambonę i ołtarz ustawiony przy tęczy, pochodzą one z 2. poł. XVIII w. Misjonarze po przybyciu do Lublina założyli seminarium, które po utworzeniu diecezji lubelskiej w 1808 r. otrzymało nazwę: Seminarium Diecezjalne Lubelskie. W 1864 r. władze carskie dokonały kasaty lubelskiego klasztoru misjonarzy w ramach represji po powstaniu styczniowym, kościół pełnił jednak nadal funkcję świątyni seminaryjnej. Około 1890 r. prezbiterium przedłużono o neogotycką kaplicę, która obecnie wykorzystywana jest na potrzeby kleryków obrządku grecko-katolickiego. Jej wystrój wnętrza pochodzi z lat 80 i 90 tych XX w. a jego autorem jest Jerzy Nowosielski.



LITERATURA



Zabytki architektury i budownictwa w Polsce, t. 22, Województwo lubelskie, Warszawa 1995

Kowalczyk J., Architektura sakralna między Wisłą a Bugiem w okresie późnego baroku, [w:] Dzieje Lubelszczyzny, t. VI, Między wschodem a zachodem, cz. III, Kultura artystyczna, pod red. Tadeusza Chrzanowskiego, Lublin 1992

Strona internetowa:

/p>
Dawniej: Pałac Lubienieckich, Lazaret III
Jeden z najstarszych zabytków piśmiennictwa liturgicznego – „Mszał Kraśnicki” z ok. 1400 roku zaprezentowano 9 stycznia podczas konferencji inaugurującej jubileusz 300-lecia istnienia Wyższego Metropolitalne Seminarium Duchownego w Lublinie. Utworzone 8 października 1714 roku, zalicza się do najstarszych w Polsce instytucji kształcących przyszłych księży.

Lubelskie seminarium funkcjonuje w strukturach Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II, w ramach Wydziału Teologii. – Warto przypomnieć, że przez pierwsze lata istnienia KUL, w gmachu seminaryjnym wszyscy studenci pobierali naukę, przychodząc na zajęcia w ramach różnych kierunków – przypomniał ks. dr Marek Słomka, rektor seminarium na zwołanej dziś, okolicznościowej konferencji prasowej. Zaprezentowano na niej także okolicznościowe dokumenty nadesłane z Watykanu. Na ich podstawie metropolita lubelski abp Stanisław Budzik będzie mógł udzielić specjalnego błogosławieństwa i jubileuszowych odpustów.

Na konferencji pokazano również najstarszy z zabytków piśmiennictwa liturgicznego - Mszał Kraśnicki” z ok. 1400 r., przechowywany i eksponowany na terenie seminarium w Muzeum Starodruków i Sztuki Sakralnej. Jest on jedną z najcenniejszych pamiątek nie tylko dla seminarium. - Kilka lat temu został on poddany gruntownej renowacji, teraz zaś chcemy przybliżyć jego piękno społeczności Lublina i zaprosić do utworzonego kilkanaście tygodni temu Muzeum – tłumaczy ks. Andrzej Oleszko, dyrektor ekonomiczny seminarium. Muzealna biblioteka posiada obecnie 611 tytułów rękopisów, 175 tytułów inkunabułów i 17 tys. 733 starodruków. Dotychczas Muzeum odwiedziło ok. 700 osób.

Seminarium w Lublinie dziedziczy tradycje okolicznych seminariów duchownych, dziś już nieistniejących. 300 lat jego nieprzerwanej historii można podzielić na dwie równe części. Pierwsza, związana jest z działalnością zgromadzenia Misjonarzy św. Wincentego a Paulo, powołanego do szerzenia misji ludowych i kształcenia przyszłych kapłanów. W 1714 r. biskup krakowski oficjalnie erygował seminarium duchowne w Lublinie (Lublin należał wówczas administracyjnie do diecezji krakowskiej). Gdy w początkach XIX wieku powstała diecezja lubelska, uczelnia stała się jej częścią podlegając jurysdykcji miejscowych biskupów.

Jak przypominał rektor, seminarium lubelskie powstało dzięki fundacjom Anny Zbąskiej, poetki z okresu baroku. To ona ufundowała kamienicę Misjonarzom św. Wincentego a Paulo. Stanowi ona dzisiaj najstarszą część kompleksu zabudowań uczelni. Jej fronton ozdabiają zabytkowe płaskorzeźby, w formie medalionów. Drugą fundatorką była Jadwiga Niemyska, która przekazała Nowodwór k. Lubartowa, jako finansowe i gospodarcze zaplecze, dzięki któremu możliwe było funkcjonowanie seminarium i utrzymanie kształcących się w nim kleryków. – Zgodnie z złożeniami fundacji, mogło się wówczas dzięki niej kształcić trzech alumnów. Takie były początki naszej historii, która dzisiaj dotyczy znacznie większej grupy kształcących się tu studentów – wyjaśniał rektor Słomka.

Wychowawcy i studenci Seminarium chcą przeżywać swój jubileusz nie tylko we własnym gronie. Do wspólnego świętowania zapraszają zarówno mieszkańców Lublina, jak i archidiecezji a nawet z innych obszarów Polski czy zagranicy. – Wielu naszych absolwentów pracuje na różnych kontynentach. Na centralne, październikowe uroczystości zaprosimy gości m.in. z Włoch, Niemiec czy USA – zapowiedział ks. rektor Słomka.

Główne uroczystości jubileuszowe zaplanowano na 25 października 2014 r., złożą się na nie: okolicznościowa akademia, inauguracja nowego roku akademickiego oraz jubileuszowa Eucharystia, podczas której zostanie wykonana „Msza Koronacyjna” Wolfganga Amadeusza Mozarta. – Ufam, że będzie to wydarzenie nie tylko religijne, ale i kulturalne. Będzie to okazja, by w tak bogatej formie podziękować Bogu za naszą historię oraz wyrazić wdzięczność tym ludziom, którzy tę historię współtworzyli – poinformował ks. Słomka.

Celowi temu posłużą także tzw. „stacje jubileuszowe”, poświęcone wspólnotom współpracującym z lubelskim seminarium, m.in. siostrom służkom, czy Towarzystwu Przyjaciół Seminarium. Przewidziano również okolicznościowy dzień dziękczynienia Katolickiemu Uniwersytetowi Lubelskiemu, za współpracę i zapewnienie intelektualnego zaplecza. Jak poinformowano, będzie to także okazja upamiętnienia Jana Pawła II i dziękczynienia za jego kanonizację

Rektor seminarium przedstawił także propozycje promocji uczelni poprzez tzw. apostolat powołaniowy. W ramach specjalnego projektu akcja ta obejmie młodzież szkolną, do której adresowane będą m.in. okolicznościowe konkursy. Inną akcją, która już została zainaugurowana jest tzw. „Powołaniowy Szlak Modlitwy”. – Najważniejszą rzeczą jest przecież modlitwa, rozwój duchowy, dbanie o to, byśmy mieli dobrych księży w parafiach” – stwierdził rektor. Przez cały rok, codziennie, jedna z parafii archidiecezji lubelskiej modli się w intencjach seminarium i powołań, a wspólnota alumnów i wychowawców odwzajemnia tę modlitwę w swoim kościele seminaryjnym.

- Chcę gorąco zaprosić wszystkich do uczestniczenia w naszej radości. Szczególnie zapraszam wszystkich wiernych do udziału w niedzielnych mszach świętych w kościele seminaryjnym, jakie chcemy sprawować tutaj przez cały rok jubileuszowy – dodał na zakończenie rektor. Pierwsza taka Msza św. zostanie odprawiona w seminaryjnym kościele pw. Przemienienia Pańskiego w niedzielę, 19 stycznia o godz. 11.30. Dotychczas kościół nie był dostępny dla szerszego grona wiernych czy turystów. Uczestniczący w tych Mszach św. będą mogli skorzystać z daru odpustu zupełnego, za zgodą Stolicy Apostolskiej.
Dawniej: Zamojska