Most malborski drogowo-kolejowy, potem drogowy a następnie ponownie drogowo-kolejowy (wąskotorowy)

W połowie XIX w., na zlecenie dworu królewskiego, Starszy Tajny Radca Budowlany (Geheim Oberbaurat) Carl Lentze, zaprojektował dwa mosty kolejowe w Tczewie i w Malborku. Projektantem portali i wież był Friedrich August Stüler - Nadworny Inspektor i Radca do Spraw Budownictwa - on również zaprojektował wieże i portale na obu mostach: w Malborku i w Tczewie.

Przygotowania do budowy mostów w Tczewie i w Malborku rozpoczęto już w 1845 roku. Zbudowano własne cegielnie, wytwórnię cementu, warsztaty w których przygotowywano elementy konstrukcji oraz zaplecze do montażu przęseł. Na budowach obu mostów zatrudniono aż 7700 robotników. Niestety już w czerwcu 1847 r. prace budowlane na całej Kolei Wschodniej zostały przerwane. Przyczyną był brak zgody parlamentu na zaciągnięcie pożyczki na jej budowę. Budowę wznowiono na początku lat 50-tych.

Most powstał w latach 1851- 57 w ramach budowy linii kolejowej Królewiec- Berlin Most składał się z 2 przęseł a na przyczółkach wybudowano bramy obronne z wartowniami.

Przęsła to konstrukcja z kraty wielokrotnej a filary zwieńczono wieżami - całość przypominała konstrukcją i wyglądem stary most tczewski. Do roku 1891 most pełnił funkcję drogowo-kolejowego, tj. do daty otwarcia nowego 2-torowego mostu kolejowego, przeprowadzonego 68 metrów na północ od starej przeprawy, który przejął coraz intensywniejszy ruch kolejowy na tej trasie.

W 1900 r. przez most przeprowadzono dodatkowo tory kolejki wąskotorowej. Oba mosty zostały wysadzone przez Niemców dnia 8 marca 1945 roku, jednak po wojnie odbudowano jedynie most kolejowy. Nowy most drogowy powstał ok. 1 km na południe od miejsca starej przeprawy w latach 1947-1949. Do czasów obecnych, po starym moście zachowały się jeszcze filary w nurcie rzeki Nogat i przy dawnej fosie zamkowej.