24 kwietnia 2011 , Elewacja frontowa pałacu składa się z części środkowej, elewacji ryzalitu narożnego od zachodu i elewacji oranżerii od wschodu. Punkt centralny siedmioosiowego korpusu głównego pałacu stanowi, mocno wysunięty z lica ściany, bogato rozbudowany portyk, nad którym znajduje się taras widokowy. Portyk wsparty jest na dwóch masywnych filarach i dwóch gładkich kolumnach. Lica filarów wypełnia prostokątna płycina z symetrycznym ornamentem roślinnym. Pomiędzy filarami umieszczono dwie wysmukłe kolumny kompozytowe. W tyle portyku, na podmurówce stoją cztery kolumny na prostych bazach, posiadające gładkie trzony. Kolumny i filary podtrzymują architraw oraz szeroki fryz zwieńczony gzymsem. Ponad nim wznosi się taras z balustradą tralkową. Na pierwszym piętrze, w środkowym punkcie ryzalitu znajdują się drzwi, ponad którymi przerzucona jest głęboka archiwolta, wypełniona bogatą dekoracją architektoniczną. Poniżej, na ścianie, znajduje się tondo, a w nim amorek trzymający kosę, obok niego koło i radło - symbole pracy na roli. Od strony zachodniej do głównego korpusu przylega dwuosiowy ryzalit, zwieńczony trójkątnym szczytem. Marek polskiezabytki.pl 2011