Kościół p.w. św. Andrzeja Apostoła - barokowy, trzynawowy, drewniany, konstrukcji zrębowej, z wieżą konstrukcji słupowej, podbity gontem i blachą, zbudowany został najprawdopodniej około 1764 r. staraniem ks. P. Gołkowskiego (1756-74). Kościół konsekrował bp przemyski Franciszek Wierzchleyski 20.06.1850 r. Wnętrze o stylowym charakterze późnobarokowym. Polichromię neoklasycystyczną z 1787 r., malował J. Kozicki. Była ona konserwowana i rekonstruowana w 1973 r. po zmyciu warstwy z 1894 r. Ołtarz główny późnobarokowy wykonany po 1767 r. Ołtarz boczny św. Anny późnobarokowy z ornamentem rokokowym, drugi MB Częstochowskiej o cechach renesansowych, dziewiętnastowieczny. Chrzcielnica barokowa. Dzwon z 1610 r. z powodu pęknięcia ponownie odlany w 1928 r. Kościół spłonął 04.08.1992 r. Wieża spłonęła doszczętnie, natomiast w kościele zostały ściany i wnętrze, które przykryto prowizorycznie dachem. Po pożarze bp Kazimierz Górny podjął decyzje o budowie nowego kościoła. Nowy kościół p.w. Matki Bożej Fatimskiej powstał w latach 1993-1997. Spontanicznie zrodził się Komitet Budowy Kościoła, który prężnie działał, a owocem jest nowa świątynia. Obecnie kontynuuje się wystrój wnętrza, jak też otoczenia nowej świątyni. Na terenie parafii istnieje kościół pomocniczy p.w. św. Maksymiliana w Sitnicy. Troskę o powyższą budowę bp Jerzy Ablewicz zlecił wikariuszowi ks. Józefowi Mrówce. Projekt wykonał architekt z Biecza mgr inż. Tadeusz Dąbrowski, a fundatorami jest ofiarny lud Sitnicy oraz po części cała parafia. Opis z