starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 2 głosy | średnia głosów: 5.16
Skomentuj zdjęcie
pawulon
Na stronie od 2008 grudzień
17 lat 4 miesiące 12 dni
Dodane: 3 marca 2010, godz. 19:44:57
Autor zdjęcia: pawulon
Rozmiar: 1100px x 736px
Licencja: CC-BY-SA 3.0
0 pobrań
1202 odsłony
5.16 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia pawulon
Obiekty widoczne na zdjęciu
cmentarze

von Strachwitz – śląski ród arystokratyczny wywodzący się ze Strachowic koło Wrocławia (dziś dzielnica miasta). W XVII w. otrzymali tytuł baronów cesarstwa, a pod koniec XVIII w. tytuł pruskich hrabiów.

O rodzie von Strachwitz na [ Wikipedia] i [ www.strachwitz.net]
Cmentarz
więcej zdjęć (8)
Zbudowano: XV w.
Zabytek: -
Pierwsze zapiski mówią o istnieniu kościoła w tym miejscu już w 1201 r. Obecny, wybudowany w stylu gotyckim, kościół katolicki został wzniesiony na przełomie XV i XVI w. W latach 1676-1784 został częściowo przebudowany.
Pod koniec lat 20-tych XIX wieku, gdy proboszczem we wsi był ksiądz Eustachiusz Fischer, kościół poddano remontowi. Wyremontowano wnętrze i organy, przebudowano plebanię oraz zabudowania gospodarcze. Latem 1832 roku w zabudowaniach kościelnych wybuchł groźny pożar, który strawił plebanię i szkołę a także większość zabudowań gospodarczych. Nową murowaną plebanię postawiono wiele lat później - budowę ciągnącą się całe lata, ukończono w 1853 roku. Było to zasługą nowego proboszcza, księdza Johannesa Heynego i jego wielkiej miłości do... książek. Ksiądz Heyne, który zajmował się historią kościoła i dziejami klasztoru św. Wincentego, był człowiekiem wykształconym, posiadaczem bogatego księgozbioru. Gdy w roku 1853 przybył do Łoziny stwierdził, że nie ma właściwie gdzie mieszkać ani tym bardziej gdzie ulokować swoich książek gdyż budynek plebanii był w budowie i szybkie jej zakończenie stało się sprawą najważniejszą. W roku 1887 kościół był restaurowany. Po II WŚ remont przeprowadzono dopiero w latach 1974-1975. Świątynia jest kościołem jednonawowym, z nie wydzielonym prezbiterium zakończonym trójbocznie, nakrytym dachem dwuspadowym z wieżą na której oprócz dzwonu zamontowano zegar mechaniczny (obecnie nie działający) . Ostrołukowe arkady w północnej ścianie nawy wskazują na przerwany proces rozbudowy kościoła w okresie średniowiecza. We wnętrzu przekrytym drewnianym stropem zachowało się barokowe wyposażenie z końca XVII w. Obok kościoła znajduje się stary cmentarz pełen zaniedbanych grobów i kaplica przedpogrzebowa.
Ciekawostką jest to iż na mocy umowy z 1588 r. miejscowi katolicy i ewangelicy korzystali z kościoła wspólnie, a obaj duchowni korzystali z tej samej kazalnicy i kielicha mszalnego. Nietolerancja wkroczyła wraz z wybuchem wojny trzydziestoletniej, czego widocznym objawem był wydany w 1623 r. zakaz korzystania z katolickiego kościoła parafialnego przez protestantów.
ul. Wrocławska
więcej zdjęć (80)