24 Pułk Ułanów im. Hetmana Wielkiego Koronnego Stanisława Żółkiewskiego powstał w czasie wojny polsko-bolszewickiej, w grudniu 1920 r., z przekształcenia sformowanego we Lwowie w lipcu tego samego roku i zasłużonego w bojach 214 Pułku Ułanów Armii Ochotniczej. Jego organizatorem i pierwszym dowódcą był płk Tadeusz Żółkiewski. Ułani rekrutowali się z ochotników – mieszkańców Małopolski Wschodniej, z młodzieży szkolnej i rzemieślniczej Lwowa i Stanisławowa oraz z ziemiaństwa z Podola i Ukrainy. Wielu było również ochotników z Ziemi Łowickiej, z Kieleckiego, Radomskiego i Lubelskiego. Oficerowie, ochotnicy, wywodzili się z byłej armii austriackiej i rosyjskiej oraz z kilku innych pułków kawalerii. Stan liczebny w lipcu 1920 roku. wynosił 35 oficerów i 650 szeregowych. 1Uzbrojenie pierwszych ułanów nie było jednolite i stanowiło spuściznę po armiach zaborczych. Również niejednorodne było umundurowanie. Konie pochodziły głównie z Małopolski Wschodniej z poboru, a część stanowiło własność ochotników. Po ostatecznym sformowaniu pułk wyruszył ze Lwowa 9 sierpnia 1920 r. i został skierowany koleją w rejon Modlina, a pod koniec miesiąca przesunięty został do Zamościa do dyspozycji 10 Dywizji Piechoty. Do pierwszego starcia z oddziałami Armii Czerwonej doszło 31 sierpnia, kiedy w całej pełni przebiegała Polska kontrofensywa. W takich okolicznościach działania prowadzone przez pułk sprowadzały się do częstych potyczek pościgowych. Po zakończeniu działań zbrojnych pułk przerzucany był do różnych garnizonów m.in. w Żółkwi, Dębicy, Staszowie, Pińczowie i Jarosławiu. 4 kwietnia 1922 roku 24 Pułk Ułanów na stałe przeniesiono do Kraśnika, gdzie stacjonował do połowy marca 1939 roku.30 kwietnia 1923 r. w Warszawie nastąpiło uroczyste poświęcenie sztandaru pułkowego i jego symboliczne wręczenie z rąk Marszałka Józefa Piłsudskiego.