|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 5 głosów | średnia głosów: 6
1868 , Żelazne, renesansowe drzwi z herbem "Korwin" i inicjałami "J K", pochodzące z nieistniejącego już dziś dworu Jana Kochanowskiego. Zostały wykonane jako wejście do skarbczyka przylegającego do dworu. Odnalezione przez właścicielkę majątku - Teresę hr. Raczyńską wśród gruzów, podczas porządkowania terenu na którym stał budynek, strawiony przez pożar w 1720 r. Dziś można je oglądać w miejscowym Muzeum Jana Kochanowskiego.Skomentuj zdjęcie |
Dodane: 10 października 2013, godz. 8:39:28 Rozmiar: 954px x 1601px
4 pobrania 1545 odsłon 6 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia Cristoforo Obiekty widoczne na zdjęciu Muzeum Jana Kochanowskiego więcej zdjęć (35) Atrakcja turystyczna Zbudowano: I poł XIX w Dawniej: Dwór Jabłonowskich Zabytek: 42/A z 26.04.1980 Muzeum Jana Kochanowskiego w Czarnolesie – muzeum biograficzne poświęcone Janowi Kochanowskiemu, otwarte w roku 1961. Ekspozycja obejmowała wówczas hall i cztery pokoje. Od 1975 roku oddział Muzeum Okręgowego w Radomiu. Kierownikiem jest mgr Maria Jaskot. Siedzibą muzeum jest klasycystyczny, pochodzący z XIX wieku dwór Jabłonowskich. Został zaprojektowany przez Jakuba Kubickiego. Odbudowany po pożarze w 1904 r. przez kolejnego właściciela Stanisława Zawadzkiego. Dwór murowany z cegły, tynkowany, parterowy, na wysokich piwnicach. W nim mieści się ekspozycja stała muzeum. Jest to ekspozycja typu biograficznego, zajmuje 6 sal muzealnych o powierzchni 250 m2. Zgromadzono wiele wydań dzieł poety, opracowania na temat jego życia i twórczości oraz niektóre bezpośrednio z nim związane pamiątki: dębowy fotel z herbem, obity skórą z wytłaczanym wzorem (kurdyban) oraz żelazne drzwi z inicjałami i herbem Korwin, pochodzące prawdopodobnie ze skarbczyka spalonego w roku 1720 dworu poety. Z okazji jubileuszu 475 rocznicy urodzin w 2005 roku odnowiono kaplicę Kochanowskich i zaprezentowano nowe wystawy: "Rzeczpospolita Babińska" i "Mały Wawel". Zespół dworski otoczony jest przez park krajobrazowy z I połowy XIX wieku, zaprojektowany przez Józefa Stichego w stylu angielskim, przebudowany na początku XX wieku przez Stefana Celichowskiego. Źródło [ Wikipedia] |