Nysa doczekała się dworca z prawdziwego zdarzenia dopiero w 1878 roku. Był to okazały, dwukondygnacyjny, masywny budynek, usytuowany blisko centrum miasta na dawnej ulicy Bahnhofstraße. Szybko także rozrastała się cała infrastruktura kolejowa w jego pobliżu. Wybudowano podziemne przejście między peronami. Peron pierwszy znajdujący się przy budynku dworca był częściowo zadaszony. Z tego peronu odjeżdżały pociągi w kierunku Kędzierzyna i Głuchołaz. Z peronu drugiego, który cały był zadaszony, odjeżdżały pociągi do Kamieńca, Kłodzka i Jaworzyny Śląskiej.

Atakując od północy, 23 marca 1945 roku wojska radzieckie zdobyły most kolejowy na Nysie Kłodzkiej, co bardzo ułatwiło zajęcie Nysy już następnej nocy. Konstrukcja mostu była mocno uszkodzona, a szyny toru, którym dziś kursują pociągi do Brzegu, leżały w wodzie. Podczas nalotów poprzedzających atak wojsk radzieckich został zbombardowany nyski dworzec kolejowy. Spłonął dach, a część ścian zawaliła się. Rozszabrowanego po wojnie budynku nie odbudowano w dawnej postaci. W przeciwieństwie do dworca ocalały parowozownie, znajdujące się przy wyjeździe w kierunku Brzegu i Kamieńca.
Miasto Nysa jeszcze długo po wojnie nie mogło poszczycić się dworcem. Budynek zniszczony w 1945 r., stał w stanie ruiny aż do roku 1957. Budowę nowego obiektu znacznie opóźnił fakt, że miasto znajdowało się na granicy dwóch Dyrekcji Kolejowych: po wojnie w Dyrekcji Katowickiej, a później Wrocławskiej. Dopiero kiedy ostatecznie ukształtowały się granice dyrekcji przystąpiono do budowy nowego dworca, którą ukończono w 1960 roku. Podczas uroczystego otwarcia przed budynkiem wystawiono platformę, na której przemawiali oficjele, nie zabrakło też władz kolei. Wokół zgromadziły się tłumy ludzi. Później uroczyście wizytowano nowy obiekt.

źródło :