Zabudowania klasztorne i budynki gospodarcze opactwa były otoczone podwójnym murem obronnym, o którym pierwsza wzmianka pochodzi z 1474 roku. Z pierścienia z murów zewnętrznych, niższych, zachowały się dwa odcinki przylegające do parku przy ulicy Opata Rybińskiego. Murów wewnętrznych, wyższych zachowało się znacznie więcej. Wielkość i układ cegły, na niektórych odcinkach, zwłaszcza w parku na południowy wschód od dawnych zabudowań klasztornych i na południe od archikatedry, świadczą o średniowiecznym ich pochodzeniu.
Najlepiej zachował się ciąg murów z 1608 roku od strony północnej archikatedry, z otworami strzelniczymi, ciągnący się od barokowej bramy w parku do narożnikowej wieży po stronie północno-zachodniej.
za -www.gdansk.pl

dodał ; elmis