Zbudowany w XIV w, a więc jeszcze przed Reformacją. Jest murowany z cegły o układzie wendyjskim i gotyckim oraz z kamieni polnych. Kościół jest jednonawowy, na planie prostokąta. Stojąca po zachodniej stronie wieża ma trzy kondygnacje, wisi na niej dzwon o imieniu Zuzanna z 1600 roku. Dach nawy dwuspadowy, kryty dachówką, nad wieżą ośmiopołaciowy, kryty gontem. Do kościoła – rzadkość – przylega komin – pamiątka po dawnym piecu. I ryglowej konstrukcji zakrystia.

Do wnętrza wchodzi się przez portal ostrołukowy. Nawa przykryta jest płaskim stropem. We wnętrzu zachowały się barokowe elementy wystroju – obrazy przedstawiające Zmartwychwstanie Chrystusa i Ostatnią Wieczerzę, pochodząca z ok. 1750 r. drewniana i polichromowana ambona, empora organowa z XVIIw. z przedstawieniami ewangelistów, Chrystusa i św. Jana Chrzciciela, chrzcielnica z II poł. XVII w. Warto też zwrócić uwagę na rzeźbione w piaskowcu epitafium z 1728 r. Ufundowane zostało przez Jacoba Adriana von Heydebrecka, ministra finansów Księstwa Pomorskiego i właściciela Suchej (która nazywała się do 1945 r. Zuchen) na pamiątkę odzyskania wsi przez ten ród z zastawu u panów von Schwerin.

Po II wojnie światowej Sucha, wraz z Pomorzem, znalazła się w Polsce. Kościół, już jako katolicki, został poświęcony powtórnie w 1946 roku i otrzymał wezwanie Podwyższenia Krzyża Świętego. W latach 1962-63 przeszedł pierwszy gruntowny remont, a w latach1994-97 kolejny. Wokół kościoła znajdował się cmentarz. Resztki dawnych nagrobków zgromadzono w jednym miejscu, tworząc małe lapidarium. W 2013 roku wybudowano tu grotę Matki Bożej Bolesnej i drogę krzyżową.

źródlo-