starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 10 głosów | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. dolnośląskie › powiat zgorzelecki › Kostrzyna › Pałac |
Lata 1900-1905 , Kostrzyna na litografii z początku XX wieku. Panorama wsi, pałac, staw i remiza strażacka.
Skomentuj zdjęcie
|
Na stronie od 2012 marzec
14 lat 1 miesiąc 13 dni |
Dodane: 15 listopada 2015, godz. 23:00:51
Aktualizacja: 28 lutego 2023, godz. 18:53:56
Źródło: Aukcje internetowe
Rozmiar: 2359px x 1571px
5 pobrań 1693 odsłony 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia blatro
Obiekty widoczne na zdjęciu
Pałac
więcej zdjęć (18)
Zbudowano: 1756-1757
Zabytek: 1903 z 12.01.1967,park 843/J z 12.07.1984
Pałac zbudowany w latach 1756-1757, przebudowany w XIX w.
Założenie dworskie w Kostrzynie tworzy ciekawy zespół krajobrazowy powiązany z przyległym kompleksem leśnym i 150-letnią aleją lipową. Zachowane elementy architektoniczne potwierdzają iż barokowy pałac w Kostrzynie wzniesiony został ok. połowy XVIII w. (ozdobny portal z datą 1757). Z uwagi na położenie wsi Kostrzyna na terenie dawnych Górnych Łużyc istnieją zasadnicze trudności z ustaleniem wcześniejszej historii dóbr niż w połowa XIX w. Pałac w Kostrzynie jest obecnie dwukondygnacjowym, podpiwniczonym budynkiem założonym na planie prostokąta i krytym wysokim czterospadowym dachem z lukarnami. Od wschodu do elewacji bocznej dostawiono podcień w formie trzech arkad wspartych na filarach, dźwigające loggię. Wewnątrz budynku ukształtowana została obszerna sień mieszcząca stare schody.
Fasadę frontową zaakcentowano po środku ozdobnym portalem z datą 1757r. Ściany boczne rezydencji posiadają po 5 osi okiennych. Na terenie folwarku zachowały się XIX wieczne budynki gospodarcze. Godny uwagi jest dom czeladny z XVIII-go stulecia. Pałac w Kostrzynie elewacją frontową zwrócony został na północ, w stronę prostokątnego dziedzińca folwarcznego, wokół którego skupiono gospodarczą zabudowę. Przed pałacem uformowano wysoki podjazd, wzmocniony murem oporowym. Droga prowadząca na ów podjazd obiegała gazon, stromo opadający w dół od rezydencji i oddzielający część przypałacową od gospodarczego majdanu.
Po wschodniej stronie pałacu znajdował się mały ogród ozdobny na planie półkola. Po ogrodzie tym pozostał dzisiaj bezdrzewny, płaski i splantowany teren o wyraźnie ukształtowanych granicach. Na osi ogrodu powstała formowana aleja lipowa, dzisiaj ok. 150-letnia. Poprzez ogród i aleję poprowadzono oś widokową. Niewielki teren znajdujący się między aleją lipową, a folwarkiem zaadaptowano na cele rekreacyjne. Założono tam mały park. Wśród występującego tam drzewostanu wyróżniają się stare buki odmiany zwisłej i dąb czerwony.
Powierzchnia terenu wraz z parkiem 46000 m2, pałac powierzchnia użytkowa 800 m2
za :
Założenie dworskie w Kostrzynie tworzy ciekawy zespół krajobrazowy powiązany z przyległym kompleksem leśnym i 150-letnią aleją lipową. Zachowane elementy architektoniczne potwierdzają iż barokowy pałac w Kostrzynie wzniesiony został ok. połowy XVIII w. (ozdobny portal z datą 1757). Z uwagi na położenie wsi Kostrzyna na terenie dawnych Górnych Łużyc istnieją zasadnicze trudności z ustaleniem wcześniejszej historii dóbr niż w połowa XIX w. Pałac w Kostrzynie jest obecnie dwukondygnacjowym, podpiwniczonym budynkiem założonym na planie prostokąta i krytym wysokim czterospadowym dachem z lukarnami. Od wschodu do elewacji bocznej dostawiono podcień w formie trzech arkad wspartych na filarach, dźwigające loggię. Wewnątrz budynku ukształtowana została obszerna sień mieszcząca stare schody.
Fasadę frontową zaakcentowano po środku ozdobnym portalem z datą 1757r. Ściany boczne rezydencji posiadają po 5 osi okiennych. Na terenie folwarku zachowały się XIX wieczne budynki gospodarcze. Godny uwagi jest dom czeladny z XVIII-go stulecia. Pałac w Kostrzynie elewacją frontową zwrócony został na północ, w stronę prostokątnego dziedzińca folwarcznego, wokół którego skupiono gospodarczą zabudowę. Przed pałacem uformowano wysoki podjazd, wzmocniony murem oporowym. Droga prowadząca na ów podjazd obiegała gazon, stromo opadający w dół od rezydencji i oddzielający część przypałacową od gospodarczego majdanu.
Po wschodniej stronie pałacu znajdował się mały ogród ozdobny na planie półkola. Po ogrodzie tym pozostał dzisiaj bezdrzewny, płaski i splantowany teren o wyraźnie ukształtowanych granicach. Na osi ogrodu powstała formowana aleja lipowa, dzisiaj ok. 150-letnia. Poprzez ogród i aleję poprowadzono oś widokową. Niewielki teren znajdujący się między aleją lipową, a folwarkiem zaadaptowano na cele rekreacyjne. Założono tam mały park. Wśród występującego tam drzewostanu wyróżniają się stare buki odmiany zwisłej i dąb czerwony.
Powierzchnia terenu wraz z parkiem 46000 m2, pałac powierzchnia użytkowa 800 m2
za :