Brandyski stadion piłkarski, na którym odbywają się rozgrywki Cieszyńskiej Ligi Futbolowej, został zbudowany około 2000 roku w miejscu dawnego stawu młyńskiego. Okres budowy stawu nie jest znany, można go zawęzić do przedziału 1836 (nieobecny na mapie katastralnej Brandysa z tego samego roku) - 1862 (wynajem Cieszyńskiemu Stowarzyszeniu Pływackiemu). Staw zasilany był sztucznym ciekiem wodnym Młynówka, który przepływał niedaleko grobli i wpadał do rzeki Olzy. Historia stawu jest ściśle związana z tzw. "Młynem Walchowskim" do którego należał. Stawy tego typu budowano w miejscach, gdzie ciek wodny (młynówka) w wyniku braku wystarczającej ilości wody lub niskiego przepływu nie posiadał wystarczającej energii do napędu koła młyńskiego. Ówczesny właściciel Jan Sikora w 1862 r. podpisuje umowę z Cieszyńskim Stowarzyszeniem Pływackim o wynajmu "Młyńskiego Stawu" do celów kąpielowych, pływackich oraz nauki pływania. Otwarcie nastąpiło 12 czerwca 1862 r. Pływalnia została zbudowana z pieniędzy pozyskanych ze sprzedaży 260 akcji (1300 zł). Komora Cieszyńska dostarczyła materiał budowlany o wartości 1330 zł. Ceny biletów były następujące: dorośli 3 kr, młodzież 5 kr. Za kurs nauki pływania pobierano 7 zł. Pierwsze publiczne ogólnodostępne kąpielisko w Cieszynie w zimie zamieniano na lodowisko. Obok basenu działały również prywatne łaźnie (w 1889 r. należały do Paula Gemballi), które jednak upadły po wybudowaniu nowoczesnego obiektu przy obecnej ul. Zamkowej tzw. Cesarskie Łaźnie - Kaiserbad in Teschen . Areał basenu był odgrodzony wysokim drewnianym płotem. Na mapie Cieszyna z 1897 r. w lewym górnym rogu widoczny jest staw i napis Badeanstalt (kąpielisko). W 1886 r. wybudowano pływalnie miejską , co przyczyniło się do powolnego upadku pierwotnego kąpieliska. Ostatnia wzmianka w prasie lokalnej na temat pływalni pochodzi z 1909 r. Po podziale Śląska Cieszyńskiego w 1920 r. pływalni miejskiej w Czeskim Cieszynie nie było, wobec czego kąpielisko to ponownie służyło swemu celu. Nowa pływalnia powstała dopiero w 1924 r. w niedalekiej Grabinie, które po rozbudowie istnieje do dziś . W okresie międzywojennym na stawie urządzano zawody wędkarskie. Obsadę stawu rybami miał miejsce już w 1902 i chodziło o karpie rzeźnika Josefa Onderka . W tym samym roku murarz Alois Seibert chodził nocą na łowy kradnąc w ten sposób 58 ryb - wyrządził w ten sposób Onderkowi stratę w wysokości 130 koron. W tym okresie staw nazywano "Stara pływalnia" lub "Braniok" od nazwy właściciela Brannego. Po II wś. przestał pełnić swe przeznaczenie, osuszony zarósł chaszczami i w takiej postaci przetrwał aż do zaadaptowania go na stadion piłkarski.

Obecna ul. Karwińska w okresie monarchii Austro-Węgierskiej składała się z trzech ulic. A mianowicie z ul. Rohrmanngasse, Grabinastraße (tylko fragment) oraz Felsenstraße. Pierwsza z nich rozpoczynała swój bieg w miejscu skrzyżowania z ul. Wiaduktową i kończyła na styku ulic Brandyskiej z Grabińską. Druga ulica rozpoczynała swój bieg od owego styku i kończyła na rozwidleniu ul. Grabińskiej. Trzecia natomiast rozpoczynała swój bieg w miejscu rozwidlenia ul. Grabińskiej i kończyła mniej więcej w okolicach młyna Walchowskiego . Odcinek drogi znajdujący się za młynem rozbudowano dopiero w 1924 r. (oddana do użytku w 1927 r. - całkowite połączenie Czeskiego Cieszyna z Frysztatem nastąpiło dopiero w maju 1930 r.). Wynikało to z konieczności połączenia nowo-powstałego miasta Czeskiego Cieszyna z Frysztatem (Karwiną), gdyż stara droga do Frysztatu znajdowała się na prawym brzegu Cieszyna (w Polsce) . W 1924 r. przeprowadzono kanalizację ul. Skalnej (nazwa najprawdopodobniej pochodzi od miejsca w niedalekiej Ligocie Alodialnej, gdzie znajdowała się gospoda "Pod Skałą" lub "Pod Skałką" - "Zum Felsen"), którą wykonał budowniczy Wicherek kosztem 94417 kcz. W 1926 r. wzdłuż ul. Rohrmanna zostały wycięte te drzewa, które stały zbyt blisko budynków. Felsenstraße została w 1931 r. pokryta asfaltem, gdyż do władz miasta napływały liczne skargi mieszkańców dotyczące kłębów prochu ulatniającego się w bliskości ulicy. Koszty z tym związane obliczono na 480 tys. kcz. W październiku 1930 r. (a nie było tak w 1933?) ogłoszono regulację skrzyżowania na wysokości domu nr 19 . W marcu podjęto decyzję o wybrukowaniu odcinka pomiędzy Cz. Cieszynem a Ligotą Alodialną. Wiosną 1933 r. powstał szeroki chodnik na odcinku Rohrmanngasse, po którym bardzo szybko jeździli rowerzyści, wobec czego dochodziło do konfliktów z pieszymi. Rowerzyści usprawiedliwiali się tym, że stan drogi jest gorszy od chodnika, stąd ich obecność na chodnikach. O cały zajściu pisano w sierpniu 1933 r. Również w sierpniu tego samego roku Stowarzyszenie dla upiększania miasta zalecało jesiony wzdłuż Rohrmanngasse należy usunąć jesienią i posadzić w połączeniu z roślinami lipowymi. Ul. Rohrmanngasse powstała w 1913 r., ul. Felsenstraße w 1892 r., ul. Grabinastraße (jej opis znajduje się tu ). Zmiany nazw ulic były następujące. Dla ul. Rohrmanngasse początkiem lat 20 tych XX w. władze miasta zamierzały zmienić nazwę ulicy na ul. Slámova, w latach 1938 - 1939 przemianowana na ul. Obrony Narodowej, w 1939 - 1945 na ul. Bogumińska, w 1945 - 1948 na ul. Frysztacka, od 1948 aż po współczesność ul. Karwińska. Dla ul. Felsenstraße około 1930 r. przemianowana na ul. Frysztacka, 1938 - 1945 na ul. Bogumińska, w 1945 - 1948 na ul. Frysztacka, od 1948 aż po współczesność ul. Karwińska.
Urodzony w Wiedniu w 1834 r., właściciel dóbr w Błędowicach Dolnych. Do Sejmu Krajowego w Opawie pierwszy raz wszedł w 1870 r., w 1883 r. zrezygnował z mandatu. Był też członkiem gremiów lokalnych i krajowych decydujących o sprawach szkolnictwa, jednocześnie wspierał finansowo działające na Śląsku Austriackim niemieckie towarzystwa oświatowe. Zmarł w 1920 r.
Tytuł honorowego obywatela Cieszyna został mu nadany uchwałą Wydziału Gminnego w Cieszynie z dnia 21 lutego 1910 r., a dyplom został mu przekazany przez delegację władz miasta 12 lipca. W uzasadnieniu podkreślono działalność Rohrmanna w swojej gminie i w Sejmie Krajowym oraz jego zasługi na polu dobroczynności („bo szlachetne czyny rozjaśniają mroki"), zwłaszcza dla towarzyszeń „Deutsche Schutz-verein", „Nordmark" i „Deutsche Schulverein". Wymieniono finansowe wsparcie budowy szpitala dziecięcego założonego przez hrabinę Thun-Hohenstein w Cieszynie i dar 300.000 koron dla „Schulvereinu".