Zespół dworsko-parkowo-folwarczny usytuowany jest w centrum wsi, pomiędzy szosą z Uradu do Rzepina od strony północnej, a rzeką Ilanką wyznaczającą granicę południową założenia. Sam dwór posadowiony jest w głębi podwórza folwarcznego o układzie podko­wy. Droga dojazdowa do dworu prowadzi przez okazałą bramę wjazdową od strony dro­gi, dalej wiodąc przez obszerny dziedziniec gospodarczy. Za dworem, w dolinie rzeki Ilan­ki, kompozycję przestrzenną założenia tworzy park krajobrazowy, założony na przełomie XVIII i XIX wieku.

Inwestycja związana z budową dworu zrealizowana została z inicjatywy właściciela majątku w Maczkowie (niem. Matschdorf) – kapitana von Munchow. Na przestrzeni czasów, wła­ściciele dworu zmieniali się. Do końca II wojny światowej, dwór znajdował się w rękach kolejnych spadkobierców rodziny von Finckenstein. Po 1945 roku majątek wraz z dworem został znacjonalizowany, pozostając w użytkowaniu PGR. W latach 70. XX wieku dwór należał do Kombinatu Rolnego w Cybince. Następnie, będąc własnością prywatną, pełnił przez jakiś czas funkcję hotelu. Aktualnie, prowadzone jest postępowanie komornicze.

Budynek dworu wzniesiony został w 4. ćw. XVIII wieku w stylu klasycystycznym z póź­nobarokowymi elementami wystroju elewacji. Budynek, w formie zwartej dwukondygna­cyjnej bryły wymurowanej z cegły, założono na planie prostokątnym, na osi wschód-za­chód. Część budowli jest podpiwniczona. Poddasze jest w części mieszkalne. Wysoki dach naczółkowy na budynku pokryty jest łupkiem. Elewacja frontowa – północna jest sied­mioosiowa z rytmicznie rozmieszczonymi otworami okiennymi. W części środkowej znaj­duje się jednoosiowy pseudoryzalit, przechodzący w facjatę zwieńczoną trójkątnym tym­panonem. Detal architektoniczny na elewacji tworzą boniowania w pierwszej kondygna­cji, gzymsy – międzykondygnacyjny i koronujący oraz lizeny. Analogicznie, elewacja tyl­na – południowa zakomponowana została jako siedmioosiowa, z przylegającym pośrod­ku pięciobocznym gankiem wraz z tarasem i ryzalitem zwieńczonym trójkątnym tympa­nonem z okulusem. Ryzalit elewacji tylnej posiada ozdobny detal w stylu barokowym, na który składają się: girlandy, festony, lwie głowy ujęte w ornament wolutowo-małżowino­wy i zwieńczone muszlą, kroksztyny z wolutami i liściami akantu. Otwór drzwiowy ujęty we wklęsły portal z płycinami, zwieńczony jest łukiem pełnym z dekoracyjnym kluczem w formie liścia akantu. Elewacje boczne – wschodnia i zachodnia są niesymetryczne, z bo­niowaniami w pierwszej kondygnacji.

Wnętrze dworu zakomponowane jest w układzie dwutraktowym z sienią zlokalizowaną na osi i klatką schodową. W piwnicy sklepienia są kolebkowe z cegły. Z historycznego wyposażenia dworu zachowała się przede wszystkim: stolarka drzwi w wejściu głównym, o konstrukcji ramowo-płycinowej, z oryginalnymi okuciami i kołatkami, drewniane drzwi w elewacji bocznej – wschodniej, dekoracyjnie zdobione drzwi drewniane w sieni i w in­nych pomieszczeniach, drewniane schody w klatce schodowej, oryginalna posadzka w holu i w ganku, a także piece kaflowe.

Począwszy od lat 80. XX wieku do roku 1993 dwór nie był użytkowany. W latach 1993-1995 przeprowadzono remont kapitalny zabytku.


źródło : .