Kościół p.w. Znalezienia Krzyża Świętego i Trójcy Świętej zbudowany prawdopodobnie w 2 poł. XIV w. Odnowiony i powiększony ok. r. 1517. Odnawiany w latach: 1795, 1821, ok. połowy XIX w. Konsekrowany przez bpa Pukalskiego w roku 1867.
Gotycki, murowany z kamienia, otynkowany, kryty blachą, wcześniej gontem. Jednonawowy z węższym prezbiterium, o planie zbliżonym do kwadratu; przy prezbiterium i częściowo przy nawie przybudówka zakrystyjna, z niskim korytarzykiem oddzielającym prezbiterium od zakrystii; od frontu obszerna kruchta z wejściem na chór; z południowej strony mniejsza, drewniana przybudówka.
Wnętrze nakryte stropami z I poł. XIX w., ze skromną dekoracją stiukową. W zakrystii sklepienie kolebkowe. W prezbiterium i nawie okna ostrołukowe, wąskie o kamiennych obramieniach. W nawie, prezbiterium i zakrystii trzy portale kamienne, ostrołukowe, gotyckie.
Na zewnątrz korpus kościoła opięty skośnymi szkarpami; na południowej szkarpie narożnej przy prezbiterium kamienna tabliczka z datą 1517, z herbem Szreniawa. Na szkarpie od północy data 1821. Dachy strome, siodłowe, nad nawą wieżyczka na sygnaturkę, sześcioboczna z latarnią.