starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 9 głosów | średnia głosów: 5.45
 | Polska › woj. dolnośląskie › Wrocław › Stare Miasto › ul. Kazimierza Wielkiego › Dom Lekarza |
2 sierpnia 2009 , Kamienica nr 45. Kiedyś pałac Selderów, dzisiaj Dom Lekarza.
Skomentuj zdjęcie
mamik
 Kamienica jest od dawna w remoncie, a wykonawca niedawno ogłosił upadlość , będzie problem z ukończeniem prac. 2012-08-09 11:43:54 (13 lat temu)
Ładny buudynek z dużymi pomieszczeniami w środku. 2012-10-30 21:38:03 (13 lat temu)
do † Andrzej Mastalerz: Wygląda na to, że remont jest kontynuowany. Stoją rusztowania, kręcą się budowlańcy. 2012-10-30 21:45:55 (13 lat temu)
do mamik: Zdjeto rusztowania, można robić zdjęcia. Bardzo udany remont. 2012-12-21 09:30:13 (13 lat temu)
do mamik: Może dzisiaj będę się tam kręcił z aparatem - jeszcze przed zmrokiem. 2012-12-21 09:47:01 (13 lat temu)
|
|
Na stronie od 2007 luty
19 lat 2 miesiące 13 dni |
6 pobrań 2119 odsłon 5.45 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia zuf
Obiekty widoczne na zdjęciu
 |
pałace
|
Dom Lekarza
więcej zdjęć (12)
Zbudowano: 1730
Dawniej: Pałac Selderów
Wzniesiona ok. 1730 z wykorzystaniem reliktów wcześniejszego 3-kondygnacyjnego jednotraktowego kalenicowego domu o got. metryce, zniszczonego przez pożar w 1708. Zachowano got. mury zewnętrzne domu frontowego wraz ze szczytami z kocim biegiem. W piwnicy i na parterze sklepienia kolebkowe z lunetami. Oprócz domu frontowego zabudowę dziatki tworzą jednotraktowa oficyna tylna i także jednotraktowe wsch. skrzydło. We wsch. elewacji tego skrzydła kam. boniowany portal zamknięty półkoliście, zapewne XVII-wieczny. Barokowa przebudowa nastąpiła z inicjatywy ówczesnej właścicielki Marii Clary von Selder. Dobudowano wówczas do zach. partii tylnej elewacji k. 4-biegową klatkę schodową powiązaną z otwartymi drewn. galeriami łączącymi dom frontowy z oficynami. W wyniku barok, przebudowy powstała 5-osiowa fasada o boniowanym parterze, z pilastrami wielkiego porządku łączącymi oba piętra. Oś środk. została podkreślona parami pilastrów. Fasadę wieńczy szczyt ze spływami zamknięty poziomym gzymsem. Obecna forma szczytu jest wynikiem późniejszych przebudów. Pierwotnie szczyt przykrywał trójkątny tympanon wspierający się na parach lizen odpowiadających parom pilastrów fasady. Kamienicę przebudowano jeszcze w końcu XVIII w. i w 1863, kiedy podwyższono o jedną kondygnację skrzydło boczne i wykonano duże otwory witryn na parterze fasady. W trakcie jednej z przebudów powiększono okna 2. kondygnacji fa-sady, usuwając piaskowcowe parapety. Dom został częściowo uszkodzony w 1945.
W wyniku remontu z lat 1960-62 znacznie przekształcono wnętrza, przystosowując je do funkcji biurowej, zacierając hist. charakter kamienicy. Wprowadzono nową pseudostylową klatkę schodową oraz zlikwidowano galerie wokół dziedzińca.
Wojciech Brzezowski
W wyniku remontu z lat 1960-62 znacznie przekształcono wnętrza, przystosowując je do funkcji biurowej, zacierając hist. charakter kamienicy. Wprowadzono nową pseudostylową klatkę schodową oraz zlikwidowano galerie wokół dziedzińca.
Wojciech Brzezowski
ul. Kazimierza Wielkiego
więcej zdjęć (1647)
Dawniej: Karlstrasse
Uliczka swą nazwę - Karlstr. - pamiętniającą pobyt we Wrocławiu cesarza Karola IV, otrzymała dopiero w XVIII wieku. Biegła ona wtedy od ul. Krupniczej do ul. Świdnickiej (dziś południowy pas trasy W-Z) za wewnętrznymi murami miejskimi tuż przy starej fosie zwanej Czarną Oławą (Schwarze Ohle). Wcześniej zaliczana była do sterfy miasta zewnętrznego zwanego Pod Słodownikami. Pod koniec XVII i XVIII wieku zmienił się charakter ulicy. Dawne drewniane domki nad fosą i ogrody były stopniowo zastępowane rezydencjami bogatych urzędników i wojskowych. Po podniesieniu Wrocławia do rangi jednej ze stolic Prus przy Karlstr. zaczęła się rozwijać dzielnica rządowa. Najważniejszą budowlą przy tej niewielkiej ulicy był oczywiście dawny pałac Spätgenów przekształcony przez Fryderyka Wielkiego na pałac królewski. Jednak już w pierwszwj połowie XIX wieku głównie za sprawą Żydów w większości domów znajdowały się sklepy i warsztaty. Kolejne wielkie zmiany w wyglądzie ulicy planowano już w latach dwudziestych XX wieku. Miały one polegać na likwidacji zaułków powstałych w miejscu zasypanej w XIX w. Czarnej Oławy i utworzeniu w ich miejscu szerokiej drogi. Na realizację tych planów przyszło jednak jeszcze poczekać kilkanaście lat.
Zniszczenia wojenne nie ominęły niestety i tego rejonu. Z gęstej zabudowy między wąskimi zaułkami pozostała tylko kupa gruzu i puste place. Do 1945 r. dawna Karlstr. nosiła nazwę ul. Karola. W tym roku patronem ulicy został Kazimierz Wielki (1310-1370), ostatni król Polski z dynastii Piastów. W połowie lat 70. przystąpiono do budowy szerokiej arterii komunikacyjnej, co pociągnęło ze sobą wyburzenie kilku budynków oraz likwidację kilku ulic i zaułków.
W skład północnego pasa nowej trasy weszyły:
- pl. św. Krzysztofa (Christophoriplatz) - fragment na północ od kościoła św. Krzysztofa
- Zaułek Pokutniczy (Altbüßer-Ohle) - biegł od ul. Ofiar Oświęcimskich do ul. Szewskiej
- Zaułek Zamkowy (Schloß-Ohle) - biegł od ul. Świdnickiej do ul. Gepperta
- ul. Siedmiu Kół (Sieben-Rade-Ohle) - biegła od ul. Gepperta do pl. Bohaterów Getta
- Zaułek Ruski (Reussen-Ohle) - biegł od pl. Bohaterów Getta do ul. św. Mikołaja
- ul. Białoskórnicza (Weissgerbergasse) - południowy odcinek do ul. Ruskiej do ul. św. Mikołaja
Na południowy pas złożyły się:
- ul. Słodowa (Hummerei) - od pl. św. Krzysztofa do ul. Świdnickiej
- ul. Kazimierza Wielkiego (Karlstr.) - od ul. Świdnickiej do ul. Krupniczej
- ul. Złote Koło (Goldene-Rade-Gasse) - od pl. Bohaterów Getta do ul. Ruskiej
- ul. Nowy Świat (Neueweltgasse) - południowy odcinek między ul. Ruską i ul. św. Mikołaja.
Zniszczenia wojenne nie ominęły niestety i tego rejonu. Z gęstej zabudowy między wąskimi zaułkami pozostała tylko kupa gruzu i puste place. Do 1945 r. dawna Karlstr. nosiła nazwę ul. Karola. W tym roku patronem ulicy został Kazimierz Wielki (1310-1370), ostatni król Polski z dynastii Piastów. W połowie lat 70. przystąpiono do budowy szerokiej arterii komunikacyjnej, co pociągnęło ze sobą wyburzenie kilku budynków oraz likwidację kilku ulic i zaułków.
W skład północnego pasa nowej trasy weszyły:
- pl. św. Krzysztofa (Christophoriplatz) - fragment na północ od kościoła św. Krzysztofa
- Zaułek Pokutniczy (Altbüßer-Ohle) - biegł od ul. Ofiar Oświęcimskich do ul. Szewskiej
- Zaułek Zamkowy (Schloß-Ohle) - biegł od ul. Świdnickiej do ul. Gepperta
- ul. Siedmiu Kół (Sieben-Rade-Ohle) - biegła od ul. Gepperta do pl. Bohaterów Getta
- Zaułek Ruski (Reussen-Ohle) - biegł od pl. Bohaterów Getta do ul. św. Mikołaja
- ul. Białoskórnicza (Weissgerbergasse) - południowy odcinek do ul. Ruskiej do ul. św. Mikołaja
Na południowy pas złożyły się:
- ul. Słodowa (Hummerei) - od pl. św. Krzysztofa do ul. Świdnickiej
- ul. Kazimierza Wielkiego (Karlstr.) - od ul. Świdnickiej do ul. Krupniczej
- ul. Złote Koło (Goldene-Rade-Gasse) - od pl. Bohaterów Getta do ul. Ruskiej
- ul. Nowy Świat (Neueweltgasse) - południowy odcinek między ul. Ruską i ul. św. Mikołaja.