Kościół powstał w 1933 roku. Autorem projektu i prac budowlanych był architekt Joachim Freiherr. W założeniu projektowym miał stanąć w jednym z centralnych miejsc Przedmieścia Oławskiego i stanowić w Breslau najnowszy pod kątem architektury obiekt sakralny. Umiejscowiony przy głównej ulicy uprzemysłowionego rejonu Wrocławia z założenia miał być miejscem spotkań dużej grupy społeczności wrocławskiej. W projekcie uwzględniono pięciopiętrową część mieszkalną, szkołę przykościelną, oraz budynek kościoła z charakterystyczną wieżą. Cały obiekt charakteryzowała specyficzna linia zabudowy. Probostwo zajmowało dwa piętra i składało się z symetrycznych pomieszczeń w których znajdowały się pomieszczenia dla sióstr zakonnych zaś na parterze miejsce na żłobek – ochronkę dla dzieci. Nie zapomniano też o małym placu zabaw dla dzieci, odgrodzonym od industrialnej części dzielnicy pasem zieleni. Samo wejście do kościoła zostało tak zaprojektowane i umiejscowione by nie narażało wiernych na bliskość głównej ulicy i oddalono je 60 metrów od Krakowskiej. Samo wejście i droga do kościoła od ulicy Krakowskiej swoja architekturą miała za zadanie stworzenie spokojnego klimatu i wyciszenia od wielkomiejskiego klimatu. Nawa kościelna obliczona była na 300 miejsc siedzących i 600 miejsc stojących. Zadbano o komfort wiernych instalując elektryczne ogrzewanie. Rozpiętość pomieszczenia wynosiła 18 metrów zaś wysokość do czubka dachu to 17 metrów. Obok Sali głównej była zakrystia z oddzielnym wejściem i toaletą. Do głównego portalu wiodły dwa symetryczne podejścia z drewnianymi schodami. Samo wnętrze kościoła także urządzono skromnie z wykorzystaniem elementów i konstrukcji drewnianych. Główny ołtarz wykończono przy pomocy jasno żółtego śląskiego piaskowca, zaś podłogę wykończono płytami kamiennymi. Ściany wykończono w jasno – żółtym kolorze, zaś ławki dla wiernych i inne elementy drewniane zabarwiono w kolorze niebiesko-zielonym. Freski i droga krzyżowa otrzymały złoty kolor jako dominujący. Nad portalem kościelnym umieszczono dzwonnicę z widocznym od frontu dzwonem. Po obu stronach portalu wejściowego zbudowano przejścia dla procesji i do ogrodu dziecięcego liczącego około 2000 m2. Do budowy konstrukcji kościoła użyto betonowych płyt i wsporników o grubości do 12 cm. Sama kopuła kościoła także została wylana z betonu wcześniej uzbrojonego. Podobnie było z fundamentami, wylanymi ze sprężonego betonu. Koszt budowy kościoła oscylował w kwocie 70 000 RM. Koszt domu dla sióstr i skrzydeł wejściowych to 45 000 RM. Kubatura obiektu to 4000 m3.
Podczas oblężenia Festung Breslau kościół został podpalony przez obrońców twierdzy w dniu 29 marca 1945 r
b/h/2011

Ulica Krakowska – jedna z wylotowych arterii Wrocławia w dzielnicy Krzyki (osiedla Rakowiec, Wilczy Kąt, Księże Małe), długości 2,37 km, prowadząca wzdłuż Oławy i Górnej Oławy na południowy wschód, przedłużenie ulicy Traugutta.

Zaczyna się przy moście Rakowieckim (przy skrzyżowaniu z ul. Na Niskich Łąkach), w miejscu, gdzie ul. Traugutta zbiega się z ul. Kościuszki, a kończy przy skrzyżowaniu z Rybnicką, przechodząc w sposób płynny w ulicę Opolską.

W przeszłości był to fragment szosy Oławskiej (niem. Ohlauer Chaussee), od Czerwonego Mostu do Czerwonej Karczmy.

Trakt ten przebiegał przez tereny będące częścią majątku biskupiego; od połowy XIX wieku zagospodarowywane (w latach 1856-1858 urządzono tu m.in. cmentarze ewangelickie), w II połowie XIX wieku pojawiła się także zabudowa przemysłowa (m.in. ze względu na bliskość linii Kolei Górnośląskiej), w tym browar Haasego oraz komunalna (komenda straży pożarnej, zajezdnia tramwajowa) i użyteczności publicznej. Od roku 1904 (włączenie Rakowca w granice miasta) ma status ulicy (niem. Ofenerstraße), w 1928 wydłużona o odcinek do ul. Rybnickiej.

Wybudowane przy ul. Krakowskiej obiekty zachowały się po II wojnie światowej tylko częściowo, niektóre z nich zmieniły przeznaczenie (np. szkoła ludowa z roku 1908 zaprojektowana przez Richarda Plüddemanna – ul. Krakowska 64 – stanowi dziś siedzibę zakładów Dolam). Współczesny charakter zabudowy ulicy podobny jest do przedwojennego: dominują obiekty handlowo-produkcyjne. Na całej długości ulicy biegnie nią dwutorowa linia tramwajowa.

Źródło: Autorzy: Licencja: CC-BY-SA 3.0