Dzwonnica w Praczach jest najbardziej charakterystycznym budynkiem wsi, wyjątkowym zabytkiem tradycyjnej architektury wiejskiej.
Została wybudowana w technologii ryglowej (tzw. mur pruski, z niem. Fachwerk), gdzie drewniany szkielet ścian został wypełniony cegłami.
We wnętrzu dzwonnicy znajduje się drewniana konstrukcja na dzwon z potężnych belek, stabilizująca także ściany. Wyrżnięta na jednej z belek data wskazuje na rok 1846 jako czas wzniesienia dzwonnicy w obecnej postaci, choć jej historia jest zapewne dłuższa. Napis na dzwonie informuje bowiem, że został on ufundowany przez Joachima Wilhelma von Maltzana już w roku 1720, a następnie odnowiony w roku 1906.
Dzwonnica, stanowiąca część gospodarstwa ,,Żabi Róg", przez stulecia służyła mieszkańcom Pracz w ich życiu codziennym i w ważnych momentach. Za niemieckich czasów dzwon wyznaczał rytm pracy w polu
sygnalizując rolnikom przerwę obiadową. Obwieszczał pożegnanie zmarłych, kiedy ich odprowadzano na cmentarz. Służył do wzywania pomocy w przypadku pożaru. Obecnie dzwon odzywa się w niedziele i święta ok. godziny 9.30, zaprasza też na ważne wydarzenia w Żabim Rogu, takie jak festyny i nabożeństwa. Tradycyjnie bije się w dzwon na przywitanie Nowego Roku.
Napis na dzwonie przywołuje ustęp z Księgi Micheasza:
"Powiedziano ci, człowiecze, co jest dobre. I czegoż żąda Pan od ciebie, jeśli nie pełnienia sprawiedliwości, umiłowania życzliwości i pokornego obcowania z Bogiem twoim?"

[tekst z tablicy informacyjnej przy dzwonnicy]