Warszawskie Centrum Finansowe – wieżowiec w Warszawie o wysokości 165 metrów, z czego maszt antenowy zajmuje prawie 21 m.



Jest uznawany za jeden z najnowocześniejszych budynków w Warszawie, zawdzięcza to między innymi znajdującym się w podziemiach instalacjom czyniącym go budowlą bezpieczną i funkcjonalną. W budynku znajduje się prądnica wytwarzająca prąd dla całego wieżowca, budynek ma również własny punkt uzdatniania wody, dzięki czemu można ją pić prosto z kranu. W budynku znajdują się detektory dymu, a w podziemiach 5 zbiorników na wodę o pojemności około 600 000 litrów.



W budynku na sześciu piętrach znajdują się parkingi na 337 samochodów, nad nimi bar, fitness klub i kwiaciarnia. Dalsze piętra są przeznaczone dla biur, które są klimatyzowane i wyposażone w łącze satelitarne oraz internet. Poruszanie się po piętrach zapewnia 16 wind. WFC posiada również udogodnienia dla niepełnosprawnych.



Projektantem wieżowca były amerykańskie pracownie A. Epstein & Sons International i Kohn Pedersen Fox Associates, które współpracowały z polskimi architektami. Architekci długo zastanawiali się jaki wygląd nadać budynkowi, modelowali kształty z plasteliny by sprawić by jak najbardziej pasował do tej części miasta. Głównym wykonawcą wieży była firma PORR International AG, która zbudowała w Warszawie także Hotel Sheraton oraz nową siedzibę Giełdy Papierów Wartościowych.



Budowa wieżowca trwała od 1997 do 1998 roku. Podczas budowy do umieszczenia masztu antenowego konieczne było użycie śmigłowca Mi-8.



Wikipedia