Pałac w Lubuczewie jest budowlą murowaną z początku lub drugiej połowy XIX wieku z wieżą i półkolistym szczytem nad przeszkloną werandą. Przy pałacu zachował się dobrze utrzymany park z sadzawką założony w stylu naturalistycznym o pow. ok. 2,5 ha z licznymi pomnikami przyrody, do których należą między innymi dęby szypułkowe.

Miejscowość Lubuczewo znajduje się ok. 11 km od Słupska, na drodze wojewódzkiej nr 213 do Łeby. Pierwsze wzmianki o wsi pochodzą z pierwszej połowy XIV wieku. Początkowo była to wieś tzw. ulicówka i należała do Miasta Słupska. Od połowy stała się własnością niemieckiej rodziny von Tessen, od pierwszego dziesięciolecia XVII wieku wchodziła w skład dóbr księżnej Erdmuty. Następnie kolejno w posiadaniu rodzin von Reckov, von Pirch, von Stojenthin, von Puttkamer i w końcu w 1860 roku dobra w Lubuczewie przejął Edmund Max von Braunschweig. Edmund von Braunschweig za swoje poglądy sprzeciwiające się nazizmowi w latach 30 XX wieku w Niemczech był kilkakrotnie aresztowany. Nie obawiając się przybycia wojsk sowieckich pozostał w swoich dobrach wraz z rodziną. Niestety został on z rodziną rozstrzelany przez oddział wojsk radzieckich w 1945 roku. Do dóbr rodziny von Braunschweig w Lubuczewie należał zespół folwarczny, murowana kuźnia, stodoła, obora, budynki mieszkalne.

W budynku obecnie znajduje się Dom Pomocy Społecznej. Opis z