Najstarszy istniejący nagrobek 1903 r.

Dawny cmentarz wiejski we wsi Gosławice (d. Goslawitz, od 1936 r. Ehrenfeld), przyłączonej do Opola w 1974 roku, został założony w XIX wieku, przed 1883 rokiem. W chwili powstania cmentarz położony był w polu, w sporym oddaleniu od wsi. Pochówków dokonywano tu do połowy lat 70. XX wieku. Wkrótce po włączeniu Gosławic do Opola na polach otaczających cmentarz rozpoczęto budowę dużego osiedla mieszkaniowego, które otacza obecnie starą wiejską nekropolię. Był to drugi cmentarz we wsi Gosławice, starszy znajdował się w środku wsi, w miejscu, gdzie dziś stoi kapliczka przy ul. Wiejskiej.

Nekropolia założona na planie prostokąta o prostym układzie, groby ułożone w rzędach, bez podziału na kwatery. Po zachodniej stronie większa część cmentarza z rzędami w kierunku północ-południe, po wschodniej – mniejsza, w której rzędy układają się prostopadle w stosunku do części większej ( pochówki z lat 1920-1940). Od strony północnej wydzielona kwatera dziecięca (pochówki z lat 1940-1970). Pośrodku cmentarza metalowy krzyż, który zastąpił zapewne wcześniejszy, drewniany. Najstarsze zachowane nagrobki z końca XIX (pod murem od strony zachodniej) i początku XX wieku. Są to skromne kamienne pomniki wykonywane przez opolskich kamieniarzy Rönischa i Knauera z inskrypcjami niemieckimi lub polskimi.

Wśród pochowanych tu mieszkańców wsi Gosławice najczęściej powtarza się nazwisko Kansy, są też inne typowe śląskie nazwiska: Czaja, Sdżuj (Zdżuj), Czech, Piechota, Przibilla. Pod krzyżem, pośrodku cmentarza, pochowany jest proboszcz parafii Najświętszej Marii Panny w Gosławicach, ks. Alojzy Ploszczyk (1901-1977). Był on drugim z kolei proboszczem tej założonej w 1933 roku parafii, pełniącym swą funkcję przeszło trzydzieści lat od 1942 do 1977 roku.

Źródło: