Na wzór Kalwarii Jerozolimskiej również na zboczach otaczających bazylikę Św. Anny wzniesiono miejscową kalwarię. Pierwszych kilkadziesiąt kaplic zbudowano na samym początku XVIII wieku, w latach 1700-1709. Obecnie w skład kalwarii na Górze Św. Anny wchodzi zespół 40 kaplic, które symbolizują stacje Męki Pańskiej. Nawiązując do pierwowzoru w Jerozolimie również i annogórska kalwaria posiada Golgotę, Górę Oliwną i Grób Pański. W roku 1764 kalwaria została przekazana franciszkanom, od tej pory, w miarę możliwości, poszczególne stacje są odnawiane i restaurowane.

Zabytkiem szczególnie godnym uwagi jest kościół św. Krzyża, nazywany "Ukrzyżowaniem", który zawiera trzy ołtarze przedstawiające kolejne stacje Drogi Krzyżowej. Kościół położony jest na Golgocie tuż obok trzech krzyży. Nieopodal znajduje się również Kaplica Namaszczenia i Grób Pana Jezusa.

Na wschodnim i południowym zboczu Góry Św. Anny, między drzewami rozciąga się „wieniec” 40 kaplic kalwaryjskich. Kalwaria wzniesiona została staraniem Jerzego Adama de Gaschin w latach 1700-1709. Najpierw powstały trzy duże i 30 małych kaplic Męki Pańskiej, a w późniejszym czasie pozostałe. Podobnie jak w Jerozolimie, na wschód rozciąga się wąwóz Doliny Jozafata z kościołem Grobu Maryi. Powyżej znajduje się Góra Oliwna z kaplicami Modlitwy w Ogrójcu i Zdrady Judasza. Na południowo-zachodniej stronie góry mieści się Golgota, na której ustawiono trzy krzyże. Znajduje się tu również kościół Świętego Krzyża z ostatnimi stacjami Męki Pańskiej i nieco dalej kaplica Grobu Pańskiego, przypominająca swym zewnętrznym kształtem kaplicę Bożego Grobu w Jerozolimie.

21. IX 1756 roku na kapitule prowincjalnej w Krakowie podjęto decyzję o przejęciu w zarząd Kalwarii na Górze Św. Anny. W latach 1756-1764 kaplice zostały odnowione. Dobudowano również trzy nowe kaplice. W 1781 r. hrabia Antoni de Gaschin, zwany Mocnym, ufundował kaplicę świętych schodów (tzw. Gradusy), zbudowaną przez Krzysztofa Worbsa oraz kaplicę św. Marii Magdaleny. Kaplice kalwaryjskie poświęcono i przekazano franciszkanom w dniu uroczystości Podwyższenia Krzyża Świętego w 1764 r. W latach 1864-1866 wybudowano w stylu neoromańskim kaplicę Trzeciego Upadku, według projektu architekta Schwarza. W podziemiach tej kaplicy mieści się krypta grobowa franciszkanów. Jako jeden z pierwszych został tu pochowany o. Atanazy Kleinwachter, długoletni gwardian klasztoru i inicjator budowy tej kaplicy. Za czasów o. Atanazego dokonano gruntownej renowacji i zdobienia kaplic.

W 1886 r. J.Kopp otrzymał zadanie zastąpienia niewidocznych już na ścianach malowideł drewnianymi rzeźbami ołtarzowymi. Elementy stolarskie ołtarzy wykonał miejscowy stolarz Ignacy Altaner. Jednym z piękniejszych zabytków sztuki sakralnej jest kościół Świętego Krzyża. Znajdują się w nim trzy ołtarze z obrazami przedstawiającymi XI, XII i XIII stację Drogi Krzyżowej. Polichromie w kościele Świętego Krzyża wykonał malarz Klink z Babic. W roku 1910 - w dwusetną rocznicę istnienia Kalwarii -jako dziękczynienie za koronację figury św. Anny, wybudowano kaplicę Koronacji Matki Bożej.

(Clipo66) Źródło: Kalwaria Góra Św. Anny

Kościół Wniebowzięcia NMP (Grób Matki Boskiej). Orientowany, prostokątny, salowy z węższą półkolistą apsydą od wschodu i gankiem od zachodu. Wnętrze nakryte sklepieniem kolebkowym na gurtach z lunetami, w apsydzie hemisferyczne, pokryte geometryczną dekoracją stiukową o motywach kwiatowych i główek puttów. Ściany rozczłonkowane wnękami zamkniętymi półkoliście i segmentowo. W części wschodniej kościoła, podwyższonej o kilka stopni, wydzielony właściwy Grób Matki Boskiej: kaplica sklepiona kolebkowo z lunetami, z obejściem sklepionym kolebkowo-krzyżowo, otwarta do kościoła trzema półkoliście zamkniętymi arkadami filarowymi z pilastrami dźwigającymi belkowanie, w kluczach arkad główki aniołków. Platforma nad kaplicą połączona z chórem muzycznym gankami, biegnącymi wzdłuż ścian bocznych, wspartymi na filarach przyściennych i dwóch kolumnach, z parapetami drewnianymi ozdobionymi prostokątnymi płycinami. Na zewnątrz narożniki zaakcentowane występami opiętymi parami pilastrów, na osi elewacji bocznych występy wydatniejsze, opięte zdwojonymi pilastrami. Na osi apsydy szkarpa. Okna zamknięte łukiem koszowym w obramieniach uszatych oraz owalne. Przy elewacji zachodniej nowszy ganek zwieńczony eliptycznym baldachimem. Dach siodłowy, na nim wieżyczka na sygnaturkę z półkolistymi arkadami, zwieńczona baniastym hełmem.

Opis na podstawie: Katalog zabytków sztuki w Polsce, tom VII województwo opolskie, zeszyt 14 powiat strzelecki

Przed głównym wejściem do bazyliki Św. Anny znajduje się Rajski Plac, na który można się dostać na trzy różne sposoby. Najbardziej urocze jest wejście od strony rynku, składające się z kilkudziesięciu schodków (dokładnie siedemdziesięciu) i zakończone śliczną bramą z 1854 roku. Pozostałe dwie możliwości to schodki "Ave Maria" lub "Brama Papieska", która została specjalnie przebudowana na wizytę Jana Pawła II na Górze Św. Anny.



Rajski Plac został wybudowany w 1768 roku, a w późniejszym okresie został znacznie przebudowany. Wcześniej w miejscu tym znajdował się mały cmentarz, jednak ze względu na zwiększającą się z każdym rokiem liczbę pielgrzymów, plac przed głównym wejściem do kościoła został znacznie powiększony.



Rajski Plac niemal dookoła jest otoczony krużgankami, pod którymi znajduje się kilkanaście prawie stuletnich konfesjonałów. W południowej części Rajskiego Placu znajduje się kaplica Matki Bożej Fatimskiej, natomiast pośrodku placu stoi grupa ukrzyżowania przedstawiająca Jezusa Chrystusa.