Dawny kościół św. Jerzego przy ul. Moniuszki 14, wzniesiony został jako późnogotycki przed 1500 r., być może na miejscu starszego. Był kilkakrotnie przebudowywany i remontowany, m.in. w latach 1747-49, gdy otrzymał portal południowy i strop nad nawą, w roku 1932 i latach1964-70. W latach 1980-82 na osi kościoła dostawiono za pośrednictwem łącznika nową, okazałą świątynię św. Wojciecha, projektu wrocławskiego architekta Mirosława Przyłęckiego.
Stary kościół św. Jerzego jest niewielka świątynią salową , z prostokątną nawą przekrytą drewnianym polichromowanym stropem kasetonowym wspartym na malowanym słupie. W nawie wysoko umieszczone, rozglifione okna. Od wschodu węższe , wydzielone, prostokątne prezbiterium, przekryte sklepieniem krzyżowym. Kościół jest nakryty dwuspadowymi dachami. Nad nawą, na kalenicy, masywna, ośmioboczna sygnaturka zwieńczona hełmem z prześwitem. W nawie drewniana empora z malowidłami na parapecie pędzla C.M. Fagera z 1749r. przedstawiającymi sceny z Nowego Testamentu. Na południowej ścianie nawy, nad kruchtą, znajduje się zegar słoneczny z 1747 r.
Wewnątrz skromne wyposażenie barokowe i klasycystyczne, m.in.
· drewniany, polichromowany, złocony ołtarz z XVIII w.;
· drewniana, polichromowana ambona z XVIII w. z figurami ewangelistów, wsparta na ozdobnej kolumnie;
· kamienna chrzcielnica z pocz. XIX w.;
· organy z XVIII w.;
· drewniane, polichromowane rzeźby i obrazy olejne z XVIII w.
Wokół kościoła św. Jerzego zachował się częściowo kamienny mur z bramą, przy której po prawej stronie wmurowany jest kamienny krzyż pokutny o wymiarach 87 x 98 cm.

„Słownik geografii turystycznej Sudetów” t.4 „Kotlina Jeleniogórska” pod redakcją Marka Staffy. Wrocław 1999