starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 2 głosy | średnia głosów: 5.66
 | Polska › woj. dolnośląskie › Wrocław › Gajowice › ul. Krucza |
1897 , Kolorowa pocztówka przedstawiająca skrzyżowanie ulic Kruczej, która biegnie na wprost oraz Szczęśliwej - idącej w prawo. Kamienica po lewej stronie stała na rogu Powstańców Śląskich i Kruczej.
Skomentuj zdjęcie
|
Na stronie od 2007 luty
19 lat 3 miesiące 10 dni |
8 pobrań 3364 odsłony 5.66 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia zuf
Obiekty widoczne na zdjęciu
ul. Krucza
więcej zdjęć (612)
Dawniej: Charlotten Strasse
Pierwsze plany wytyczenia ulicy powstały w latach 70. XIX w. Do ich realizacji doszło już w dziesięć lat później. Nowa ulica biegła wtedy od ul. Powstańców Śląskich do pl. Hirszfelda. Przedłużenie do ul. Gajowickiej nastąpiło w pierwszych latach XX wieku. Kolejne wydłużenie ulicy nastąpiło w latach 20. XX w. co związane było z dalszym rozwojem miasta w kierunku południowym oraz budową osiedla Eichborngarten na Grabiszynie. Najpóźniej wybudowano odcinek między ulicami Gajowicką i Wróblą. Od początku istnienia ulicy jej patronką była córka cesarza Fryderyka III, Charlotte (1860-1919).
W czasie wojny najbardziej ucierpiała najstarsza część ulicy, zabudowana głównie dużymi i bogatymi kamienicami. Po wojnie przez trzy lata ulica nie miała polskiej nazwy, którą wprowadzono dopiero w marcu 1948 roku. Odbudowa ulicy przypada na lata 60. XX w. Wtedy też uchwałą MRN z 22 XII 1965 r. dokonano likwidacji znacznej części najstarszego odcinka ulicy od ul. Powstańców Śląskich do ul. Gwiaździstej.
W czasie wojny najbardziej ucierpiała najstarsza część ulicy, zabudowana głównie dużymi i bogatymi kamienicami. Po wojnie przez trzy lata ulica nie miała polskiej nazwy, którą wprowadzono dopiero w marcu 1948 roku. Odbudowa ulicy przypada na lata 60. XX w. Wtedy też uchwałą MRN z 22 XII 1965 r. dokonano likwidacji znacznej części najstarszego odcinka ulicy od ul. Powstańców Śląskich do ul. Gwiaździstej.
ul. Szczęśliwa
więcej zdjęć (886)
Dawniej: Augusta Strasse
W starych dobrych czasach obecna ul. Szczęśliwa biegła niemal przez pół miasta: od ul. Pereca na zachodzie aż do ul. Gajowej na wschodzie. Początki ulicy sięgają podobnie jak i innych ulic Przedmieścia Południowego drugiej połowy XIX w. Najstarsze odcinki ulicy odchodziły od ul. Powstańców Śląskich na wschód do ul. Komandorskiej i na zachód do ul. Zielińskiego. W kolejnych latach stopniowo wydłużano ulicę w obu kierunkach: najpierw do ul. Gajowickiej i następnie do ul. Pereca oraz od ul. Borowskiej do ul. Gajowej. Najpóźniej, bo dopiero w latach dwudziestych(?) XX w. powstał odcinek między ul. Ślężną i ul. Borowską.
Patronką ulicy była od początku żona Wilhelma I, cesarzowa Augusta (1811-1890).
W 1945 r. zabudowa ulicy podzieliła los wielu innych ulic południowego Wrocławia i zmieniła stan ze stałego w sypki. Jednym słowem nie miała szczęścia. Niestety ówczesne władze miały inne zdanie i nazwały ją ul. Szczęśliwą. I tak istniała sobie spokojnie do lat 70. Wtedy postanowiono podzielić ulicę na trzy odcinki:
- zachodni (od ul. Pereca do ul. Powstańców Śląskich) pozostał przy dotychczasowej nazwie;
- środkowy (od ul. Powstańców Śląskich do ul. Ślężnej) stał się ul. Pabianicką;
- wschodni fragment (od ul. Ślężnej do ul. Gajowej) ul. Wesołą.
W kolejnych latach co by nie było za dobrze namieszano jeszcze bardziej przenosząc ul. Radosną na południe z biegu dawnej Victoriastr. w bieg dawnej Augustastr. skracając tym samym ul. Pabianicką (od ul. Komandorskiej do ul. Ślężnej). Obecnie ul. Szczęśliwa biegnie (w dwóch fragmentach, przecięta nowym, wybudowanym ok. 2005 r. budynkiem Szczęśliwa 38-40a stojącym między Skwierzyńską a Gajowicką) od ul. Pereca do ul. Powstańców Śląskich, chociaż aby nazwać ulicą odcinek między ul. Zielińskiego i ul. Powstańców Śląskich potrzeba było aż do 2009 roku wyjątkowo rozwiniętej wyobraźni (zresztą na planach miasta, np. z 2000 albo 2009 r., nie ma tam nawet żadnej ulicy, tylko \"ścieżka\"). Dopiero w związku z budową Sky Tower w kwartale ulic Powstańców/Wielka/Gwiaździsta/Szczęśliwa wyremontowano najpierw odcinek Szczęśliwej od Powstańców do Gwiaździstej, potem ten kawałek (\"ścieżkę\"), który przez ponad pół wieku straszył dziurami (między Gwiaździstą a Zielińskiego, wzdłuż stojących tu przez dziesięciolecia baraków), wreszcie w sierpniu 2010 - od Zielińskiego do Zaporoskiej.
Patronką ulicy była od początku żona Wilhelma I, cesarzowa Augusta (1811-1890).
W 1945 r. zabudowa ulicy podzieliła los wielu innych ulic południowego Wrocławia i zmieniła stan ze stałego w sypki. Jednym słowem nie miała szczęścia. Niestety ówczesne władze miały inne zdanie i nazwały ją ul. Szczęśliwą. I tak istniała sobie spokojnie do lat 70. Wtedy postanowiono podzielić ulicę na trzy odcinki:
- zachodni (od ul. Pereca do ul. Powstańców Śląskich) pozostał przy dotychczasowej nazwie;
- środkowy (od ul. Powstańców Śląskich do ul. Ślężnej) stał się ul. Pabianicką;
- wschodni fragment (od ul. Ślężnej do ul. Gajowej) ul. Wesołą.
W kolejnych latach co by nie było za dobrze namieszano jeszcze bardziej przenosząc ul. Radosną na południe z biegu dawnej Victoriastr. w bieg dawnej Augustastr. skracając tym samym ul. Pabianicką (od ul. Komandorskiej do ul. Ślężnej). Obecnie ul. Szczęśliwa biegnie (w dwóch fragmentach, przecięta nowym, wybudowanym ok. 2005 r. budynkiem Szczęśliwa 38-40a stojącym między Skwierzyńską a Gajowicką) od ul. Pereca do ul. Powstańców Śląskich, chociaż aby nazwać ulicą odcinek między ul. Zielińskiego i ul. Powstańców Śląskich potrzeba było aż do 2009 roku wyjątkowo rozwiniętej wyobraźni (zresztą na planach miasta, np. z 2000 albo 2009 r., nie ma tam nawet żadnej ulicy, tylko \"ścieżka\"). Dopiero w związku z budową Sky Tower w kwartale ulic Powstańców/Wielka/Gwiaździsta/Szczęśliwa wyremontowano najpierw odcinek Szczęśliwej od Powstańców do Gwiaździstej, potem ten kawałek (\"ścieżkę\"), który przez ponad pół wieku straszył dziurami (między Gwiaździstą a Zielińskiego, wzdłuż stojących tu przez dziesięciolecia baraków), wreszcie w sierpniu 2010 - od Zielińskiego do Zaporoskiej.