Dom imienia Wojciecha Sawickiego . Gmach w stylu secesyjnym wybudowany w 1915 r. Fundatorem był powstaniec styczniowy i filantrop, dyrektor Banku Handlowego w Warszawie Wojciech Sawicki. Budynek stanowił dar dla ludności Powiśla.

Szczególną wartość zabytkową przedstawiają dwie tablice z brązu, stanowiące dekorację ryzalitów (jedna z płaskorzeźbą Matki Boskiej Częstochowskiej, druga z nazwiskiem fundatora i datą budowy obiektu) w bordiurze, ujęte w spływy wolutowe z girlandami i zwieńczone łukiem odcinkowym.

W latach 1915-1919 mieścił się tu Dom Towarzystwa Opieki dla Najbiedniejszej Ludności Powiśla, jedyna na powiślu placówka opiekuńczo-wychowawcza dla ubogich dzieci.

Od grudnia 1918 r. w budynku działała Publiczna Szkoła Powszechna nr. 29, zorganizowana przez grono warszawskich pedagogów; jej wychowankiem był m.in. żołnierz Szarych Szeregów Jan Bytnar "Rudy".

W latach 1940-1944 obiekt został zajęty na potrzeby Wermachtu.

Podczas Powstania Warszawskiego był miejscem walk zgrupowania AK "Kryśka" dowodzonego przez podpułkownika Zygmunta Netzera oraz żołnierzy I DP im. Tadeusza Kościuszki. Mieścił się tu szpital powstańczy.

Po wojnie w dniu 8 lutego 1945 r, w częściowo zniszczonym budynku ponownie rozpoczęła działalność szkoła powszechna.

W latach 1961-1972 obiekt był użytkowany przez Państwowy Dom Dziecka nr 10, a od 1972 r. przez Instytut Studiów nad Młodzieżą, późniejszy Instytut Badań Problemów Młodzieży.

Od 1991 r. budynek znajduje się w zarządzie Kancelarii Sejmu – siedziba Wydawnictwa Sejmowego i Biura Analiz Sejmowych (przed wojną nr 9, obecnie nr 3).



Źródło: tabliczka informacyjna przed budynkiem.