|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 4 głosy | średnia głosów: 6
28 czerwca 2015 , Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych nr 2 im. Tadeusza Kościuszki.Skomentuj zdjęcie
|
Dodane: 18 grudnia 2015, godz. 19:16:31 Autor zdjęcia: Wiesław Smyk Rozmiar: 1816px x 1011px Licencja: CC-BY-SA 3.0
1 pobranie 881 odsłon 6 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia Wiesław Smyk Obiekty widoczne na zdjęciu
Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych nr 2 im. Tadeusza Kościuszki więcej zdjęć (18) Dawniej: Szkoła Rzemieślniczo – Przemysłowa im. Tadeusza Kościuszki Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych Nr 2 im. Tadeusza Kościuszki w Zamościu swoje początki wywodzi ze Szkoły Rzemieślniczo – Przemysłowej im. Tadeusza Kościuszki. W 1919 r. Polska Macierz Szkolna utworzyła w gmachu Akademii Zamojskiej szkołę zawodową obróbki drewna i metalu, a w marcu 1920 r. staraniem Powiatowej Rady Opiekuńczej powstały „warsztaty rzemiosł dla dzieci ulicy”. Fundusze na ten cel uzyskano ze zlikwidowanego w listopadzie 1919 r. Zamojskiego Komitetu Ratunkowego. Na podstawie koncesji ministerialnej z 20 lipca 1921 r. szkoła przekształciła się w 4 – letnią Szkołę Rzemieślniczo – Przemysłową męską im. T. Kościuszki. W latach 1923 – 1934 była szkołą Ordynacji Zamojskiej, później – państwową. Posiadała wydziały: meblarsko – stolarski, tapicerski, krawiecki, rymarsko – galanteryjny, a od 1925 r. - rzeźbiarsko – meblarski, jedyny taki wydział w Polsce. Jej współorganizatorami i pierwszymi dyrektorami byli: ks. Józef Dąbrowski i inż. Edmund Niedziałkowski. Uczyło się w niej zwykle ponad stu uczniów. Wyroby uczniów często prezentowano na różnych wystawach – w Lublinie w 1932 r., a nawet w Paryżu, gdzie pokazywano stylowe meble. Pochlebną opinię o szkole wyraził prezydent Ignacy Mościcki, który w 1927 r. i wpisał się do księgi: „Daj Boże najwięcej takich szkół”. Szkoła przetrwała do 20 czerwca 1940 r., gdy została zamknięta przez niemieckiego okupanta. Po wyzwoleniu Zamojszczyzny, z inicjatywy Stanisława Kawy i kilku innych nauczycieli, przystąpiono do jej reaktywowania. 15 sierpnia 1944 r. rozpoczęło działalność czteroletnie Gimnazjum Mechaniczne im. Tadeusza Kościuszki, kształcące w zawodach: metalowym, elektrycznym i drzewnym. Siedzibę ulokowano w kompleksie budynków wybudowanych w czasie okupacji jako baza remontowo – budowlana Powiatowego Zarządu Drogowego (niem. Bauhof) przy obecnej ul. Szczebrzeskiej 41. W październiku 1944 r. obiekty zajęła Armia Czerwona. Na stałe budynki przy ul. Szczebrzeskiej 41 wróciły pod zarząd szkoły od listopada 1945 r. na skutek interwencji marszałka Michała Żymierskiego. Od 1 września 1945 r. została upaństwowiona i przyjęła nazwę Państwowej Szkoły Przemysłowej. Więcej ul. Szczebrzeska więcej zdjęć (436) Dawniej: Szczebrzeszyńska Ulica Szczebrzeska - jedna z głównych i najruchliwszych ulic Zamościa, niemal na całej długości dwujezdniowa z rozdzielającym pasem zieleni, poza odcinkiem jednojezdniowym od Starego Miasta do mostu na Łabuńce. Ulica ta zapewne pojawiła się wraz z powstaniem Zamościa w 1580 roku. Była ulicą wylotową do pobliskiego miasta Szczebrzeszyn z ówczesnej Twierdzy Zamość. Po jej likwidacji w 1866 roku, została ona połączona z jedną z głównych ulic Starego Miasta, tj. ul. Akademicką. W XX wieku ulica ta stanowiła początkowo fragment drogi powiatowej, następnie wojewódzkiej (DW858), a obecnie drogi krajowej 74. Poprawnie ulica ta powinna się nazywać ul. Szczebrzeszyńską, jednak została ona nazwana ul. Szczebrzeską w okresie międzywojennym. Po II wojnie światowej jej nazwę zmieniono na ul. Hanki Sawickiej, zaś w 1988 roku przywrócono poprzednią (ale na odcinku od Katedry Zamojskiej do ul. Śląskiej). Dopiero od 1990 roku w całości jest to ulica Szczebrzeska. Obecnie ulica ta jest jedną z głównych w Zamościu i na odcinku od Ronda NSZZ "Solidarność" po granicę miasta stanowi drogę krajową nr 74. Niemal równolegle do niej (południowa strona) przebiega linia kolejowa nr 72 (jeden tor), a w połowie jej długości znajduje się główna i jedyna w granicach miasta stacja kolejowa Zamość. Wiąże się z tym koncentracja po tej stronie ulicy licznych obiektów przemysłowych i usługowych, tworząc tym sposobem drugą w Zamościu dzielnicę przemysłową i magazynowo-składową jak na Os. Kilińskiego. Są tu m.in.: zakład Spomasz Zamość S.A. sklepy Komfort, Snop oraz liczne hurtownie, stacje obsługi samochodów (m.in Daewoo) i komisy samochodowe. Znajdują się tu także wybrane instytucje (Prokuratura Okręgowa, Zarząd Dróg Powiatowych, ARiMR) oraz szkoły (ponadgimnazjalne i wyższa). Wśród ważniejszych obiektów miasta położonych przy tej ulicy jest także Ogród Zoologiczny. Po jej północnej stronie przeważa zabudowa mieszkalna, jednorodzinna. Za wiki |