Dwór wzniesiony po roku 1875 dla Roberta Paetzolda, z użyciem form neogotyckich; ustawiony na krawędzi parku. Murowany z cegły, podpiwniczony, parterowy z wysokim mieszkalnym poddaszem; od pn. i pd. z piętrowymi ryzalitami, nakrytymi wysokimi dachami dwuspadowymi, a od zach. - czterokondygnacyjna wieża. Korpus główny na rzucie prostokąta, z reprezentacyjnymi wnętrzami wsuniętymi w ryzality pn. i pd., które poprzedzone tarasami i schodami wejściowymi. Wejście boczne z wieży mieszczącej schody na mieszkalne poddasze. Elewacje pozostawione w cegle, zwieńczone szerokim gzymsem wspartym na kroksztynach, podobnie jak nadproża dużych płycin, w których prostokątne otwory okienne. W trzyosiowych ryzalitach i górnej kondygnacji wieży otwory zamknięte półkoliście, a w szczytach - obwiedzionych gzymsem schodowym - okulusy.



W 1881 r. jako właściciel wzmiankowany Robert Paetzold, a w 1896 r. Paweł Koening. Zapewne w końcu XIX w. majątek przejął skarb pruski, a w 1918 r. skarb państwa polskiego. W pierwszym dziesięcioleciu XX w. dzierżawcą był Wilhelm Paul , a wlatach 1920-1931 kapitan Stanisław Szafrański, następnie do 1939 r. Maksymilian Małecki.



S. Małyszko ,,MAJĄTKI WIELKOPOLSKIE TOM III POWIAT OSTROWSKI,,