Kamienica wybudowana przez rodzinę Mrokowskich, od 1900 (poza funkcją mieszkalną) stanowiła również siedzibą  fabryki stolarskiej. Przedstawiciel - Stefan Mrokowski był inżynierem, który wraz z Edmundem Telakowskim (prowadzili Biuro Techniczno-Budownicze) przyczynił się do rozbudowy znacznej części ówczesnej wsi. Był  znany na lokalnej arenie politycznej – do 1902 pełnił funkcję nadsołtysa wsi Sosnowitze (jego władza obejmowała Sosnowiec, Stary Sosnowiec i Pogoń), następnie radnego i  pierwszego Prezydenta miasta po odzyskaniu niepodległości. 

W jednej z oficyn miał siedzibę Magistrat Miasta Sosnowca w latach 1915-34, do czasu wybudowania obecnego gmachu przy Al. Zwycięstwa.  W latach 1916-36 mieścił się tu także Urząd Poczty i Telegrafu, w latach 1916-18 Miejska Ekspedycja Listów, która odpowiadała za przyjmowanie i wysyłanie przesyłek w obrębie miasta, a do 1923 roku Sąd Okręgowy.

W domu Mrokowskich funkcjonowała także Resursa Sosnowiecka. Powstała w 1871 i była to prawdopodobnie pierwsza na terenie Sosnowca instytucja kulturalno-oświatowa. Działał przy niej założony około 1880 chór „Lutnia” pod dyrekcją początkowo Zabrockiego, później Olszewskiego. Chór „Lutnia” przetrwał do dziś jako katedralny, pod tą samą nazwą. Koncentrowało się tutaj życie towarzyskie polskiej inteligencji przełomu XIX i XX w.