We wsi znajduje się kościół średniowieczny, którego początki sięgają XIII wieku. Z tego okresu pochodzi romańskie prezbiterium z granitowych kwadr z wyraźnym cokołem. Na południowo-wschodnim narożniku dwie kwadry posiadają tzw. szachownice. Tajemnicze znaki są być może sygnaturą ówczesnych budowniczych lub architektów. U stóp południowej ściany znajduje się wykuta w kamieniu twarz. Mieszkańcy mawiają, że to jeden z mnichów, budowniczych kościoła, inni w rzeźbie widzą wizerunek lwa. U stóp drewnianej wieży z 1622 roku po bokach wejścia dwie romańskie kropielnice. Część ceglana kościoła pochodzi z XV wieku. We wnętrzu XIX-wieczne wyposażenie: częściowo zdemontowany(?) neogotycki ołtarz z obrazem Matki Boskiej, ambona, ławy numerowane, chór z prospektem organowym. Sklepienie sieciowe wsparte na dwóch kolumnach. Na wieży jeden z najstarszych na Pomorzu dzwonów. Na terenie przykościelnym wokół muru cmentarnego rozrzucone poniemieckie nagrobki. Dwie pomnikowe lipy od strony południowo-zachodniej. Mogła tu przebywać w roku 1124 lub 1128 misja chrystianizacyjna biskupa Ottona z Bambergu. -