Zabytkowa architektura obiektów szpitalnych z 1915-1917r. oraz 100-letni park o specyficznym mikroklimacie tworzą malowniczy zespół leczniczo – rehabilitacyjny. Obiekty szpitalne położone są na działce o powierzchni 22 ha na skraju Puszczy Goleniowskiej. Trochę o historii obiektu:
Sam zamysł budowy szpitala sięga 1890 r., kiedy to bogaty kupiec szczeciński Ferdynand Ludwig Karkutsch zapisał miastu w testamencie 30 000 marek z przeznaczeniem na wybudowanie Muzeum Miejskiego oraz wybudowanie zakładu leczniczego. Nie od razu władze przystąpiły do zrealizowania drugiego zapisu legatu Ferdynanda Karkutscha, nastąpiło to dopiero w 1915 roku. Szpital w Zdunowie budowano w dwóch etapach. W pierwszym został wzniesiony pawilon męski na 170 łóżek oraz pomieszczenia lekarskie, diagnostyczne, zabiegowe, a także zabudowania gospodarcze i sala widowiskowa. W drugim etapie w 1930 roku uruchomiono pawilon kobiecy na około 100 łóżek, budynek administracyjny, budynki mieszkalne pracowników z mieszkaniami rodzinnymi, budynek mieszkalny dla dyrektora oraz zwiększono liczbę gabinetów lekarskich i zabiegowych. Rozbudowano też park wokół obiektu. W czasie wojny szpital pełnił funkcję szpitala wojennego, również dla Armii Radzieckiej po zdobyciu terenu 26 kwietnia 1945 r. Okres między kwietniem 1945 r. a oficjalnym otwarciem szpitala w lipcu 1949 r. jest „czarną dziurą” - póki co, brak danych. 22 lipca 1949 roku otwarto doskonale, jak na owe czasy, wyposażone Państwowe Sanatorium Przeciwgruźlicze, w którym leczono głównie pacjentów chorych na gruźlicę płuc, stanowiącą na przełomie lat 40. i 50. poważny problem społeczny. Placówka obok sanatorium pełnia również funkcje szpitalne. W związku z wzrastającą liczbą zachorowań na gruźlicę, w 1950 r. utworzono kolejne oddziały, w których leczono inne niż płuca organy ludzkiego ciała zaatakowane tą chorobą.Wraz ze wzrostem działalności szpitala o działalność dydaktyczną i badawczą zmieniały się kolejno jego nazwy: w 1976 r. z Państwowego Sanatorium Przeciwgruźliczego na Wojewódzki Szpital Ftyzjopneumonologiczny, a w roku 1996 na Specjalistyczny Szpital im. prof. Alfreda Sokołowskiego.
Obecnie oddziały szpitalne, o łącznej liczbie łóżek 434, specjalizują się w leczeniu chorób układu oddechowego, chorób wewnętrznych oraz układu kostno-stawowego. We wszystkich oddziałach szpitalnych hospitalizowanych jest rocznie blisko 15 tys. pacjentów, w tym operowanych około 5 tys. Natomiast usługi z zakresu specjalistycznej opieki ambulatoryjnej dochodzą do 46 tys. porad. Potencjał zakładu stanowi wysokokwalifikowana kadra medyczna oraz stale unowocześniana baza sprzętowo – diagnostyczna. Szpital bierze udział w programie profilaktyki i wczesnego wykrywania raka płuc, prowadzi szkołę dla chorych z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, szkołę astmy, szkołę cukrzycy oraz ośrodek domowego leczenia tlenem.
ako jedyny szpital, zlokalizowany w prawobrzeżnej części miasta Szczecina, w bliskim sąsiedztwie głównych dróg krajowych oraz lotniska „Goleniów”, zapewnia funkcję ratowniczą dla osób z wypadków komunikacyjnych, z urazami wielonarządowymi.
Oprócz leczenia szpitalnego pacjenci mają zapewnione leczenia rehabilitacyjne.
Placówka propaguje zdrowy styl życia, w oparciu o pozaterapeutyczne działania polepszające kondycję psychofizyczną, pozwalającą na radzeniu sobie nie tylko z chorobą, ale i z życiem, poprzez zalecenia i wskazówki (w formie ustnej i pisemnej) przy wypisie ze szpitala. Obiekt posiada ogrzewany basen rehabilitacyjny i sale gimnastyczne. Jednostka posiada samowystarczalne zaplecze techniczno – gospodarcze: kuchnię, pralnię, warsztaty techniczne, kotłownię wysokoprężną, własne ujęcie wody oraz oczyszczalnię ścieków. Podstawowe media posiadają rezerwowe źródła zasilania. Szpital położony jest w lesie, na obrzeżach miasta, z zapewnionym dojazdem koleją i komunikacją miejską. Trwa intensywna rozbudowa placówki, proszę popatrzeć tu:

Za