Murowany z cegły i kamienia budynek dworu stoi na wzniesieniu, górującym od strony pn. nad zwartą zabudową wsi, otoczony przez reliktowo zachowany park krajobrazowy. Od strony pd.-zach. znajduje się murowany budynek gospodarczy, o nieokreślonej chronologii, za dworem, na stoku wzgórza, zachowały się ślady tarasów i alei lipowych. Dwór jest parterowy, nakryty wysokim czterospadowym „polskim” dachem łamanym, krytym gontem. Prostokątny w rzucie korpus jest dwutraktowy, rozplanowany symetrycznie; dwa pomieszczenia skrajne w trakcie wschodnim („alkierzyki”) przekryte są sklepieniami krzyżowymi. Elewacje zwieńczone są profilowanym gzymsem okapowym, okna - w zgodzie z rozkładem pomieszczeń - rozmieszczone są symetrycznie. Na osi fasady głównej (zach.) znajduje się przedsionek, którego ściany opinają toskańskie pilastry, a barokowy szczyt zdobiony jest półkolistym naczółkiem i wolutowymi spływami. Okna na bocznych ścianach przedsionka mają wykrój półkolisty, z promienistymi szprosami, również wejście główne zamknięte jest łukiem w kształcie półkola. Stylowy charakter przedsionka jest jedynym elementem budowli, pozwalającym na ogóle określenie okresu jej wzniesienia i przebudowy. Budynek gospodarczy po stronie południowo-zachodniej dworu jest bezstylowy. Zachowany reliktowo park otaczający zabudowę, nosi cechy założenia krajobrazowego, z ewentualnymi śladami wcześniejszego rozplanowania geometrycznego.

Źródło: