Późnogotycki poliptyk, pierwotnie stojący na głównym ołtarzu katedry, obecnie w północnej nawie.

Poliptyk wykonany w 1504 r. w Toruniu z fundacji biskupa Łukasza Watzelrodego, wuja Mikołaja Kopernika; składa się z szafy (316x258 cm) i dwóch par ruchomych skrzydeł i jest dziełem rzeźbiarsko-malarskim. W części środkowej (szafie) znajduje się rzeźbiona w drzewie, polichromowana ze złoceniami, figura Matki Boskiej z Dzieciątkiem pomiędzy 4 Ojcami Kościoła: Grzegorzem, Augustynem, Hieronimem i Ambrożym,  przytwierdzoną do tła ( ściana szafy) koronę trzymają 2 aniołowie nad głową Matki Boskiej oraz tłoczony w pozłoconym tle nimb wraz z tekstem z antyfony maryjnej: Regina coeli

laetare alleluia ora pro nobis. Na krawędzi płaszcza NM Panny znajduje się tłoczony w kredowym podkładzie napis wielbiący Maryię jako Matkę Zbawiciela: Gloria lous et honor tibi sit quae genuisti Salvatorem Christum Dominum nostrum qui verbo secula fecit. Pod stopami Maryi półksiężyc z wizji św. Jana w Apokalipsie (12,1).

Sztuka Sakralna w Polsce, Na Ziemiach Zachodnich i Północnych

Tadeusz Dobrzaniecki, Ars Christiana, Warszawa, 1976