Pani Maria Dąbrowska pisze tak: "Druga Pani od prawej to Olga Lebedyńska"

Pan Czesław Ludwiczek via FB - ZMARŁ ANDRZEJ LICIS
Na cmentarzu przy ul. Sienkiewicza w Katowicach pochowany został słynny niegdyś tenisista polski Andrzej Licis. Wprawdzie zmarł on 17 kwietnia br. w miejscowości Evian we Francji, ale trudności ze sprowadzeniem prochów do kraju sprawiły, że dopiero teraz nastąpił pogrzeb. Msza za zmarłego odbędzie się 20 stycznia 2020 r w katowickiej katedrze o godz. 12.00. Poniżej wspomnienie o tym wspaniałym zawodniku.
Andrzej Licis w barwach katowickiego klubu spędził niespełna 15 lat, ale uzyskał w tym czasie najlepsze po Jadwidze Jędrzejowskiej wyniki. Najpierw zdobył mistrzostwo Polski juniorów (1950 r.). Następnie czterokrotnie wywalczył indywidualne mistrzostwo Polski na kortach otwartych (1953, 1956, 1957 i 1958), pokonując w finałach na przemian Józefa Piątka i Władysława Skoneckiego. Najbardziej utkwiło mu w pamięci owo pierwsze mistrzostwo zdobyte we Wrocławiu. W meczu finałowym Piatek prowadził 6:2 6:2 i 5:2, a w ósmym gemie trzeciego seta miał jeszcze serwis. Po latach Andrzej opowiadał o tym następująco: -No to jestem mistrzem Polski, powiedział do mnie przy zmianie stron. A ja mu na to: - Jeszcze się nie spiesz, choć sam nie wierzyłem, że mogę wygrać. Ale wtedy stał się chyba cud, bo wygrałem tego seta, w następnym puściłem go do zera, a w piątym secie prowadziłem 4:0, ale później pojedynek się wyrównał i ostatecznie zwyciężyłem 8:6.

Z cyklu o zapomnianych polskich tenisistkach. Andrzej Licis Urodzony 10 września 1932 roku w Krakowie, zmarł 17 kwietnia 2019 w Évian (Francja). Multisportowiec, który grał także w piłkę nożną, tenisa stołowego, golfa i uprawiał łyżwiarstwo, ale sukcesy sportowe odniósł w tenisie. Chociaż był z gatunku tych utalentowanych ruchowo i odpornych psychicznie „walczaków”, którzy za co by się na serio nie wzięli, to byliby w tym dobrzy. W 1948 roku po raz pierwszy znalazł się w pierwszej dziesiątce rankingu PZT juniorów, a w 1950 zdobył mistrzostwo Polski do lat 18. Przez całą dekadę lat pięćdziesiątych klasyfikowany wśród dziesięciu najlepszych rakiet kraju, lider po sezonie 1956. Pierwszy tytuł w gronie seniorów wywalczył we Wrocławiu 1953, pokonując w pięciu setach Józefa Piątka, chociaż rywal prowadził już 6:2, 6:2, 5:2 i 40-15 przy własnym serwisie!!! Żyją jeszcze świadkowie, który zarzekają się, że widzieli, jak odgrywał piłki rywali, wskakując pomiędzy widzów na trybuny, i wygrywał takie wymiany… Tak czy inaczej: niziutki, ale z potężnymi nogami, znakomicie biegał i zwłaszcza na kortach ziemnych był niezwykle trudnym przeciwnikiem nawet dla wielkich światowych gwiazd. Nie grał siłowo. Po prostu przebijał piłkę tak długo, aż ten z drugiej strony siatki popełni błąd. Oddać punkt za darmo to był według niego grzech, a co najmniej kardynalny błąd. - źródło i więcej: