Parafia w Siemoni utworzona została w 1225 roku i należała wówczas do dekanatu sławkowskiego, od początku XIV w. do bytomskiego (przez pewien czas w połowie XIV wieku istniał samodzielny dekanat siemoński), zaś od 1589 do siewierskiego. Po jego likwidacji weszła w skład dekanatu będzińskiego, do którego należała do zakończenia pierwszej wojny światowej. Następnie do dekanatu sączowskiego i wojkowickiego, a obecnie znów pozostaje w składzie XII Dekanatu św. Jakuba Ap. w Sączowie. Pierwsze zapisane wiadomości pochodzą z roku 1223 i dotyczą właśnie kościoła pod wezwaniem Wszystkich Świętych, który został wybudowany staraniem piastowskich książąt śląskich. W dwa lata później kościół już jako parafialny został erygowany przez biskupa krakowskiego Iwo Szawłowicza Odrowąża. Przywileje siemońskiemu kościołowi zatwierdził książę opolski Kazimierz XIII. Pierwszy kościół drewniany spłonął prawdopodobnie podczas najazdu tatarskiego w 1241 roku. Na jego miejscu postawiono kościół murowany, a obecny budynek kościoła pochodzi z roku 1881. Jest to kościół trójnawowy, z jedną wieżą i wieżyczką sygnaturki w stylu neoromańskim. Obok kościoła znajduje się bardzo stary cmentarz, liczący 700 lat. Dużej klasy zabytkami są niektóre elementy wyposażenia kościoła: barokowy krucyfiks z XVIII wieku, szafa zakrystialna z przełomu XVII i XVIII wieku, bogate naczynia liturgiczne.